Tags Posts tagged with "نقض حریم خصوصی"

نقض حریم خصوصی

یک استاد ارتباطات اظهار داشت رسوایی‌های صورت گرفته در خصوص انتشار اطلاعات کاربران شبکه‌های اجتماعی این حق را به مخاطب می‌دهد که نسبت به ایمن نبودن برخی پیام‌رسان‌ها شک و تردید داشته باشد.

به گزارش گرداب، داوود مهرابی عضو هیأت علمی پژوهشکده مطالعات فرهنگی و ارتباطات درباره لزوم بهره‌گیری سواد رسانه‌ای گفت: از اوت سال 1991 که تنها یک وبسایت در اینترنت وجود داشت تاکنون که تعداد وبسایت ها به مرز دو میلیارد نزدیک شده، هر دقیقه حدود 205 وبسایت در جهان راه اندازی می‌شود که این‌ها نشان از تغییر و تحول زیاد در عرصه گردآوری و انتشار اطلاعات است که مهم‌ترین عنصر عصر اطلاعات و ارتباطات محسوب می شود، رخ داده است.

وی در رابطه با اطلاعات درخواستی از سوی شبکه‌های اجتماعی توضیح داد: اطلاعات، داده هایی فردی است که افراد به منظور استفاده از خدمات فضای مجازی باید این قبیل داده ها را ارائه دهند. ارائه اطلاعات برای حضور در فضای مجازی لازمه استفاده از خدماتی است که در این فضا ارائه می‌شوند. به عنوان مثال، برای ساختن یک پست الکترونیک – که از جمله الزامات ارتباطی فضای مجازی محسوب می شود و یا حساب کاربری در شبکه های اجتماعی، اگرچه در ابتدا تنها ممکن است به نام و نام خانوادگی، شماره تلفن، تاریخ تولد و جنسیت (انتخابی) برای استفاده از خدمات اکتفا شود، اما پس از ایجاد حساب کاربری، اطلاعات بسیار زیاد دیگری از هر کاربر در اختیار شرکت ارائه دهنده خدمات قرار می گیرد.

اطلاعات دریافتی شبکه‌های اجتماعی از کاربران

مهرابی اطلاعات دریافتی شبکه‌های اجتماعی از کاربران گفت: با ساخت یک حساب کاربری ساده، علاوه بر مشخصات فردی، به طور عمده دو دسته از اطلاعات در اختیار شرکت ارائه کننده خدمات قرار می گیرد. دسته اول این اطلاعات شامل مطالبی است که کاربر جستجو می‌کند، وبسایت هایی که سر می‌زند، ویدئوهایی که تماشا می کند، تبلیغاتی که روی آنها کلیک می کند، مکانی که فرد در آن  قرار دارد و همچنین مشخصات دستگاهی که از آن استفاده می کند. دسته دوم شامل اطلاعاتی است که کاربر تولید می کند. محتوای پیامی که ممکن است به دیگران ارسال شود؛ افزودن افراد جدید به فهرست دوستان (دنبال کنندگان)، تقویم فعالیت‌ها؛ اماکنی که فرد از آنها بازدید کرده و بسیاری از موارد دیگر که می توانند ضمن روشن ساختن علائق فردی، بسیاری از جنبه های دیگر شخصیت فرد را آشکار سازد.

پیا‌م رسان‌ها بستری برای افشای اطلاعات

وی در خصوص افشای اطلاعات در فضای مجازی افزود: افشای اطلاعات که تا پیش از روی کار آمدن شبکه های اجتماعی، در حد نام و نام خانوادگی، شماره تماس و آدرس بود، با روی کار آمدن شبکه های اجتماعی به ویژه اپلیکشین های پیام رسان تلفن همراه بیش از پیش حریم خصوصی را به فضای عمومی منتقل کرده است. تا پیش از روی کار آمدن شبکه های اجتماعی و پیام رسان ها، اطلاعات در معرض دید عمومی قرار نمی گرفتند و ممکن بود شرکت ارائه دهنده خدمات از این اطلاعات در جهت منافع خود استفاده کند و یا حتی در ازای کسب منافعی آنها را در اختیار دیگران قرار دهند، اما اکنون شبکه های  اجتماعی و پیام رسانهای تلفن همراه بستری برای انتشار سریع مطالب توسط کاربران است و باعث می شود که اطلاعات در فضای عمومی منتشر شوند.

حریم خصوصی در حبابی شکننده

مهرابی درباره حریم خصوصی در شبکه‌های اجتماعی گفت: من معتقدم که مجموع اطلاعاتی که ما در فضای مجازی منتشر می کنیم حریم خصوصی که پیشتر چهار دیواری قابل کنترلی بود را ابتدا به فضای شیشه ای تبدیل کرد که به رغم شفاف بودن آسیب پذیری چندانی نداشت، ولی با روی کار آمدن شبکه های اجتماعی و گسترش گوشی های هوشمند تلفن همراه اکنون به حبابی شکننده تبدیل شده که با کوچکترین تلنگری ظرفیت از بین رفتن کامل حریم خصوصی را دارد.

بیش از 2 میلیارد کاربر در فضای مجازی

کارشناس ارتباطات در خصوص تعداد کاربران فضای مجازی گفت: گوشی های هوشمند تلفن همراه که تعداد استفاده کنندگان از آنها در سطح جهانی هم اکنون دو میلیارد و 500 میلیون نفر تخمین زده شده و پیش بینی می شود که تا سال 2020 نیز به بیش از دو میلیارد و 800 میلیون نفر افزایش یابند،  به جعبه سیاه حریم خصوصی افراد تبدیل شده‎اند.

عضو هیأت علمی پژوهشکده مطالعات فرهنگی و ارتباطات درباره اطمینان به فضای مجازی اظهار کرد: هرچند که فناوریهای نوین همواره تلاش می کنند که شکاف های امنیتی که باعث افشای اطلاعات یا حتی هک شدن اطلاعات خصوصی می شوند را رفع نمایند، اما برخی از رسوایی های صورت گرفته توسط این قبیل شبکه ها این حق را به ما می دهد که نسبت به ایمن نبودن شبکه‌های اجتماعی و پیام رسان‌هایی که خود را غول این عرصه ها می دانند، شک و تردید کنیم.

وی ادامه داد: این نوع فناوری ها که نوید توسعه روابط انسانی را داشته اند، در تحقق این اهداف به طور آشکاری ناکام مانده‌اند. آنها نه توانسته‌اند جهان واقعی را به ما معرفی کنند و نه موفقیتی در نزدیک کردن روابط انسانی (در سطح فردی و اجتماعی) داشته‌اند. حتی چنان باعث سرگرمی افراد شده‌اند که وقتی برای تفکر در مورد دروغگویی و فریب آنها باقی نمانده است. بنابراین، اکنون سئوالی که مطرح می شود این است که انتشار این  اطلاعات چه فواید و مضراتی در پی دارد.

دخالت شبکه‌های اجتماعی در جهت‌دهی افکار کاربران

مهرابی بیان کرد: اطلاعات شکل گرفته در فضای مجازی ابزاری هستند که برای صاحبان فناوری فرصت ایجاد می کنند و برای آنها که فاقد فناوری هستند تهدید محسوب می شوند. در واقع، با گردآوری اطلاعات در فضای مجازی صاحبان فناوری، در مقایسه با کسانی که فاقد این فناوری‌ها هستند، این فرصت را دارند که بر اساس این اطلاعات در امور گروههای دیگر دخالت کنند. این دخالت می تواند در سطوح مختلفی از قبیل هدایت افکار عمومی به سوی یک موضوع و رفتار خاص تا اختلال در امور داخلی دیگران شکل گیرد. دخالت‌هایی که مصادیق آنها نیز وجود دارند.

محدودیت حضور در فضای مجازی،عقب افتادگی در دنیای امروزی

وی در مورد حضور در فضای مجازی گفت: فضای مجازی برغم فرصت های بی نظیری که برای تولید محتوا و دسترسی مخاطب به این محتواها ایجاد کرده، اما از آنجایی که حریم خصوصی را نیز بخشی از اهداف خود قرار داده مورد برخی مخالفت ها قرار گرفته است. البته این مخالفت ها نباید باعث محدود شدن حضور در فضای مجازی شود، زیرا محدود کردن حضور در فضای مجازی، در همه ابعاد آن، عقب افتادن از رقبایی است که هر لحظه غفلت، عقب افتادگی غیرقابل جبرانی را به وجود می آورد.

سواد رسانه‌ای راهی برای کاهش آسیب‌ پذیری

عضو هیأت علمی پژوهشکده مطالعات فرهنگی و ارتباطات ادامه داد: به طور کلی می توان گفت که ارائه اطلاعات شخصی شاید در کوتاه مدت برای فرد زیان و آسیب خاصی در پی نداشته باشد، اما می تواند در طولانی مدت هم فرد و جامعه را با مشکلات عمده ای مواجه کند. تبعاتی که شاید بنیانگذاران اولیه وبسایت‌ها و شبکه‌هایی که اکنون صدها میلیون کاربر دارند، هرگز خود مواجهه با آن را پیش‌بینی نکرده‌اند.

مهرابی سواد رسانه‌ای را راه‌حلی برای کاهش آسیب‌پذیری از سوی فضای مجازی دانست و اظهار داشت: با توجه به اجتناب ناپذیر بودن پذیرش فناوری های نوین که به طور تقریبی همه ابعاد زندگی فردی و اجتماعی ما را در برگرفته اند، در کنار تلاش برای افزایش سطح سواد رسانه‌ای عموم مردم و آگاه کردن آنها از پیامدهای قرار دادن اطلاعات شخصی در فضای مجازی، پیشرفت در این حوزه و کاهش فاصله با صاحبان فناوری ها می تواند آسیب پذیری از ناحیه فضای مجازی را کاهش دهد.

 

فضای مجازی عرصه ای است که حقوق و تکالیف متعددی در آن معنا می یابد. حقوق کودکان در این فضا از جمله حقوق مطروحه می باشد که در ابعاد مختلف می تواند مورد بررسی قرار بگیرد. پیش از آنکه وارد جزئیات و اقسام حقوق کودک در فضای مجازی شویم، تبیین و تشریح واژه “کودک” در ادبیات حقوقی ضروری می باشد.

به گزارش مرکز ملی فضای مجازی، قانونگذار جمهوری اسلامی ایران در موارد مختلفی احکامی را برای کودکان، صغار و … وضع نموده است، لکن هیچ گاه به طور صریح این واژه در ادبیات حقوقی داخلی تعریف نشده است. اما «کنوانسیون 1989 حقوق کودک» واژه کودک را به شرح ذیل تعریف نموده است: «از نظر این‌ کنوانسیون‌ منظور از کودک‌ افراد انسانی‌ زیر سن‌ 18 سال‌ است،‌ مگر این‌ که‌ طبق‌ قانون‌ قابل‌ اجرا در مورد کودک‌، سن‌ بلوغ‌ کمتر تشخیص‌ داده‌ شود.» فلذا مقصود از حقوق کودکان، ناظر به ان دسته از افرادی است که از حیث قانونی سن انها زیر 18 سال باشد. دولت جمهوری اسلامی ایران در اسفند 1372 با «‌قانون اجازه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حقوق کودک» و با تصویب مجلس شورای اسلامی و تأیید شورای نگهبان رسماً این کنوانسیون را پذیرفت. البته پذیرش کنوانسیون 1989 حقوق کودک؛ مشروط بر این نکته است که مفاد آن در هر مورد و هر زمان در تعارض با قوانین داخلی و موازین اسلامی باشد یا قرار گیرد از طرف دولت جمهوری‌اسلامی ایران لازم‌الرعایه نباشد.

موضوع حریم خصوصی کودکان در فضای مجازی، درگیر شدن کودکان با بازی های آنلاین در بستر اینترنت و سوء استفاده ذهنی و جنسی از کودکان در فضای سایبر، از مهمترین چالش ها و مباحثی است که در موضوع حقوق کودکان در فضای مجازی مورد دقت قرار می گیرد.

  1. در خصوص نقض حریم خصوصی کودکان در فضای مجازی باید به این نکته اشاره نماییم که دیتا و اطلاعات کودکان به راحتی می تواند توسط آن ها در شبکه های اجتماعی و … انتشار داده شود، بدون آنکه خود آنها به آثار این نشر و انتشار اطلاعات شخصی شان واقف باشند. در ظاهر امر، انتشار عالمانه و عامدانه اطلاعات شخصی توسط هر فرد به شرط آنکه دارای وصف مجرمانه نباشد، منعی ندارد و قانونگذار حکم خاصی را برای محدودیت یا حتی حمایت از افراد در این زمینه مقرر نکرده است. لکن اگر این انتشار توسط یک کودک صورت گیرد، هرچند که عامدانه باشد، لکن به دلیل صغر سن، عنصر عالمانه آن محل اشکال قرار می گیرد، از همین رو، این فعل نیازمند حمایت قانونگذار از آن است. در مجموع باید بیان نمود که با توجه به سهولت نقض حریم خصوصی کودکان در فضای مجازی، این موضوع علاوه بر نیاز به مراقبت و پیشگیری، مترصد حمایت قانونگذار نیز می باشد.
  2. دومین مبحث و چالشی که در موضوع حقوق کودکان در فضای مجازی اشاره شد، موضوع بازی های اینترنتی است. موضوعی فراگیر که بدون تردید بخش قابل توجهی از کودکان و نوجوانان امروزی درگیر آنها هستند. بازی های اینترنتی می تواند نقش بسیار موثری در تربیت و رشد ذهنی و فکری کودکان ایجاد نماید و اگر این بازی ها استاندارهای لازم را رعایت نکنند، بدون تردید باید آنها را از مهمترین دلایل در هنجار شکنی جوانان آینده بدانیم.
  3. اصلی ترین موضوع حقوق کودک در فضای مجازی، سوء استفاده ذهنی و جنسی از کودکان در فضای سایبر می باشد. موضوعی که با توجه به اهمیت آن، در کشورهای مختلفی نظیر ایالات متحده آمریکا، آلمان، انگلستان، ایرلند و …، قوانین متعددی در مورد آن وضع گردیده است. در سال های اخیر پدیده سوء استفاده جنسی از کودکان در فضای مجازی به عنوان یک نگرانی جدی در جامعه بین المللی مطرح گردیده است. در همین راستا در بند ج ماده 34 کنوانسیون حقوق کودک، دولت های عضو مکلف گردیده اند تدابیر ملی، دو جانبه و چند جانبه برای پیشگیری از استفاده استثمارگرانه از کودکان در نمایش ها و موارد پورنوگرافیک را اتخاذ نمایند. رویکردی مشابه رویکرد این ماده در پروتکل اختیاری مربوط به فروش، فحشا و هرزه‌نگاری کودکان که در سال 2000 به کنوانسیون حقوق کودک منضم شد مشاهده می‌شود. ماده 9 کنوانسیون شورای اروپا در خصوص جرایم سایبری نیز با جرم‌انگاری این عمل کوشیده است تا از ارتکاب این قبیل از جرایم علیه کودکان جلوگیری کند.

عنصر قانونی و مبنای حقوقی برای حق دسترسی کودکان به فضای مجازی را می توان ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی دانست. این ماده در تشریح حق آزادی بیان بر این نکته تاکید می نماید که آزادی بیان شامل آزاد تحصیل یا دریافت اطلاعات و اشاعه یا انتقال اطلاعات می‌باشد؛ خواه شفاهاً یا به‌ صورت‌ نوشته‌ یا چاپ‌ یا به‌ صورت‌ هنری‌ یا به هر وسیله‌ دیگر صورت گیرد. در همین راستا، ماده ۱۷ کنوانسیون حقوق کودک مقرر می دارد که کشورهای‌ طرف‌ کنوانسیون،‌ دسترسی‌ کودک‌ به‌ اطلاعات‌ و مطالب‌ از منابع‌ گوناگون‌ و بین‌المللی‌، خصوصاً مواردی‌ که‌ مربوط‌ به‌ اعتلای‌ رفاه‌ اجتماعی‌، معنوی‌ یا اخلاقی‌ و بهداشت‌ جسمی‌ و روحی‌ وی‌ می‌شود را تضمین‌ می‌کنند.

همچنین ذکر این نکته در اینجا ضروری است که با توجه به ماهیت فضای مجازی که آثاری فراگیر دارد و محدود به مرزهای جغرافیایی نیست، ضرورت اتخاذ اقدامات بین المللی برای محدودسازی برخی محتویات مخرب برای کودکان با همکاری همه اعضای جامعه بین الملل امری انکار ناپذیر است.

در قوانین فعلی حاکم در نظام جمهوری اسلامی ایران قانون، مقرره یا قواعد صریح و خاصی در زمینه صیانت و حمایت از حقوق کودکان در فضای مجازی وجود ندارد که این امر نیازمند توجه جدی قانونگذار به این مساله است. البته ذکر این نکته ضروری است که از کلیات قوانین و مقررات موجود می توان حمایت های کلی را از این قشر خاص مورد نظر قرار داد. علاوه بر این موضوع در برخی قوانین از جمله ماده ماده (28) قانون جرایم رایانه‌ای مصوب 1388/3/5 مجلس شورای اسلامی در راستای صیانت از حقوق کودکان در فضای مجازی مقرر شده است: «…دادگاه‌های ایران در موارد زیر نیز صالح به رسیدگی خواهند بود: … د) جرایم رایانه‎ای متضمن سوء‌استفاده از اشخاص کمتر از ١٨ سال، اعم از آنکه مرتکب یا بزه‎دیده ایرانی یا غیرایرانی باشد.» لکن علی رغم این موارد، همان طور که گفته شد، با توجه به اهمیت فضای مجازی و حقوق کودکان در این عرصه، توجه ویژه قانونگذار به موضوع حاضر ضروری می باشد.

 

با شیوع استفاده از رایانه، اینترنت و ابزارهای الکترونیکی مانند تلفن همراه، دستگاههای پرداخت و … در زندگی شخصی و روابط اداری، بزهکاری و تخلف در استفاده از این ابزارها نیز، واقعه ای اجتناب ناپذیر است.

به گزارش ایسنا، آنچه امروز تحت عنوان جرائم رایانه ای، جرایم اینترنتی و جرایم فضای سایبری نام برده می شود، مجموعه ای از همین تخلفات و بزهکاری هاست که از طریق رایانه و ابزارهای الکترونیکی یا موثر بر رایانه واقع می شود و مصادیق متعددی از آن نیز در ذهن ما نقش بسته است.

اما نکته قابل تامل این است که در بسیاری از محافل علمی و پژوهش های تخصصی در رابطه با اینگونه جرایم اصطلاح جرایم رایانه ای، اینترنتی و سایبری به طور مشترک بکار می رود و حتی در قانون جرایم رایانه ای مصوب مجلس شورای اسلامی سال ۱۳۸۸ کشورمان نیز از واژه جرایم رایانه ای استفاده شده است.

آیا سه واژه جرایم رایانه ای، اینترنتی و سایبری در یک معنا بکار می روند یا دارای مفهومی متفاوت هستند. در مقاله حاضر سعی نمودیم با مفهوم شناسی این سه واژه، تفاوت معنای این سه اصطلاح را مورد بررسی قرار دهیم.

اما بر اساس این تحقیق می توان چنین گفت که : با ورود رایانه ، اینترنت و فضای سایبر، جرائم رایانه ای و اینترنتی و سایبری نیز بوجود آمد. که می توان این جرایم را به سه نسل طبقه بندی نمود. نسل اول با عنوان جرایم رایانه ای که تا اواخر دهة ۱۹۸۰ می‌باشد شامل سرقت و کپی برداری از برنامه‌ها و جرائم علیه حریم خصوصی اشخاص مانند سرقت از آثار و تحقیقات افراد بود.

نسل دوم که تحت عنوان جرائم اینترنتی یا جرایم علیه داده‌ها نامیده می‌شود تا اواخر دهه ۱۹۹۰ ادامه داشته است. در این دهه تمامی جرائم علیه تکنولوژی اطلاعاتی، ارتباطاتی، کامپیوتری، ماهواره ای و شبکه‌های بین المللی تحت عنوان جرائم علیه داده‌ها اطلاق می‌شود. نسل سوم که از اواسط دهة ۱۹۹۰ شروع می‌شود تحت عنوان جرائم سایبر یا جرائم در محیط سایبر معروف گردید.

تعریف فضای سایبر (Cyber space)
فضای سایبر عبارتی است که در دنیای اینترنت، رسانه و ارتباطات بسیار شنیده می‌شود. و بهترین معادل فارسی آن فضای مجازی است.

واژه سایبر از لغت یونانی Kybernetes به معنی سکاندار یا راهنما مشتق شده است. نخستین بار این اصطلاح (سایبرنتیک) توسط ریاضیدانی به نام نوربرت وینر Norbert Wiener در کتابی با عنوان سایبرنتیک و کنترل در ارتباط بین حیوان و ماشین در سال ۱۹۴۸ بکار برده شده است. سایبرنتیک علم مطالعه و کنترل مکانیزم ها در سیستم‌های انسانی، ماشینی (و کامپیوتر ها) است.

سایبر پیشوندی است برای توصیف یک شخص، یک شی، یک ایده و یا یک فضا که مربوط به دنیای کامپیوتر و اطلاعات است. در طی توسعه اینترنت واژه های ترکیبی بسیاری از این کلمه سایبر بوجود آمده است که به تعدادی از آنها اشاره می کنیم:

فضای سایبر(Cyberspace)، حقوق سایبری ( cyber law ) شهروند سایبر (Cybercitizen) ، پول سایبر (Cyber cash)، فرهنگ سایبر ( Cyber culture )، جرایم سایبری ( cyber crime ) ، راهنمایی فضای سایبر ( Cyber Coach ) ، تجارت سایبر ( Cyber business ) ، کانال سایبر (channel Cyber ) و ….
واژه فضای سایبر نخستین بار ویلیام گیبسون William Gibson نویسنده داستان علمی تخیلی در کتاب نورومنسر Neuromancer در سال ۱۹۸۴ به کار برده است.

فضای سایبر در معنا به مجموعه هایی از ارتباطات درونی انسانها از طریق کامپیوتر و مسائل مخابراتی بدون در نظر گرفتن جغرافیای فیزیکی گفته می شود.

یک سیستم آنلاین یا یک تلفن همراه یا یک دستگاه خودپرداز نمونه ای از فضای سایبر است که کاربران آن می‌توانند از طریق آن با یکدیگر ارتباط بر قرارکنند. بر خلاف فضای واقعی، در فضای سایبر نیاز به جابجایی‌های فیزیکی نیست و کلیه اعمال فقط از طریق فشردن کلیدها یاحرکات ماوس صورت می‌گیرد.

این عدم جابجایی فیزیکی، محققان را واداشت که به مطالعه برخی شباهت‌های فضای سایبر با حالت های نا هشیاری، بخصوص حالت‌های ذهنی‌ای که در رویا ها ظاهر می‌شوند، بپردازند.

تعریف جرایم رایانه ای ( computer crime )
پروفسور اولریش زیبر یکی از صاحب نظران معروف حقوق جزای رایانه معتقد است امروزه اجماع بین‌المللی براین است که جرم رایانه‌ای باید به طور کامل تعریف شود.

بنابراین تعریف کامل پذیرفته شده توسط گروه متخصصان oecd در سال ۱۹۸۳میلادی اصطلاح جرم رایانه‌ای بدین ترتیب تعریف شده: هرگونه رفتار غیرقانونی، غیراخلاقی یا غیرمجاز که مشتمل بر داده‌پردازی اتوماتیک یا انتقال داده‌ها باشد. مطالعات جدید مفاهیم وسیع‌تر و پیشرفته‌تری را از مجرمیت داده‌ها، یا جرم اطلاعاتی ارائه می‌کند.

پروفسورشیک یکی از حقوقدانان برجسته اتریشی در تعریف جرم رایانه‌ای چنین می‌گوید: جرم رایانه‌ای به هر عمل مجرمانه‌ای گفته می‌شود که در آن رایانه وسیله یا هدف ارتکاب جرم باشد.

برخی معتقدند گوناگونی تعاریف ارائه شده از جرم رایانه‌ای ناشی از اختلاف در دیدگاه‌هاست. برخی آن را ناشی از تفاوت در میزان دانش و آگاهی صاحب نظران می‌دانند؛ اما به نظر می‌رسد مشکلات موجود در تعریف جرم رایانه‌ای بیشتر از ماهیت این جرم ناشی می‌شود چگونه می‌توان تعریفی جامع و کامل از جرمی ارائه کرد که طیف وسیعی از اعمال، از نوشتن یک نامه توسط کارمند در رایانه‌ای گرفته تا بهره‌ برداری از رایانه برای اختلاس میلیون‌ها دلار، را دربرگیرد.

هنوز این مجادلات پیرامون جرایم رایانه‌ای در میان صاحب نظران ادامه داشت. که با بروز اینترنت نوع دیگری از جرایم با عنوان جرایم اینترنتی مطرح گردید. و هنوز این واژه به بحث و مناظره در محافل علمی و تخصصی کشیده نشده بود که واژه جدیدی از جرایم رایانه‌ای تحت عنوان جرم سایبر در حال شکل‌ گیری بود. پیدایش و شیوع جرایم تحت عنوان جرم سایبر بر پیچیدگی و دشواری ارائه تعریف کامل از جرم رایانه‌ای افزود و خود به مشکلی نو بدل شد.

تعریف گسترده جرایم رایانه ای و جرایم اینترنتی و جرایم سایبری
تا کنون تعاریف گوناگونی از جرم رایانه ای از سوی سازمان ها ومتخصصان ارائه شده که وجود تفاوت بیانگر ابهامات موجود درماهیت و تعریف این نوع از جرایم است. جرم رایانه ای یا جرم در فضای مجازی (سایبرکرایم ) دارای دو معنی است.

جرم رایانه ای عبارت از جرایمی است که در فضای سایبر رخ می دهد . و در تعریف گسترده :
هر فعل یا ترک فعلی که در و یا از طریق یا به کمک رایانه یا از طریق اتصال به اینترنت ، چه به طور مستقیم یا غیرمستقیم رخ می دهد و توسط قانون ممنوع گردیده و برای آن مجازات در نظر گرفته شده است ، جرم رایانه ای نامیده می شود.

با توجه به این تعریف جرایم رایانه ای را می توان به سه دسته تقسیم کرد :
دسته اول : جرایمی هستند که در آنها کامپیوتر و تجهیزات جانبی آن موضوع جرم واقع می شود. مانند: سرقت ، تخریب و….
دسته دوم : جرایمی هستند که در آنها کامپیوتر به عنوان ابزار ارتکاب جرم به کارگرفته می شود که معمولا از طریق شبکه های رایانه ای و اینترنت رخ می دهد. مثل کلاهبرداری ، جعل و سرقت رایانه ای و ….
دسته سوم : جرایمی هستند که می توان آنها را جرایم سایبری نامید که در فضای مجازی به وقوع می پیوندداما آثار آنها در دنیای واقعی ظاهر می شود. مانند نفوذ غیر مجاز،شنود غیر مجاز، انتشار ویروس ،کرم های رایانه ای و …

سیر تیپیک اصطلاحات حقوق رایانه ای ، حقوق اینترنتی و حقوق سایبر

۱-اصطلاح حقوق رایانه ( computer law ) و جرایم رایانه ای

در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی که سال های تولید ابر کامپیوتر ها و ورود آنها در شرکتهای بزرگ بمنظور انجام امور حسابداری ، توزیع کالا و نگهداری حسابها بود .اولین جرم رایانه ای در این دهه توسط رویس که حسابدار یک شرکت عمده فروش میوه و سبزی بود رخ داد.

او با نوشتن یک برنامه و تغییر در داده ها مبالغی را در حسابی جدا واریز می کرد و در زمانهای خاص با صدور چک مبلغ را به نفع خود از حساب شرکت خارج می نمود.

در این دهه کامپیوترهای کوچکتر با توان محاسباتی بیشتر تولید شد و علم برنامه نویسی پیشرفته تر شد و در این دهه اکثر شرکتها کلیه برنامه ها ومحاسبات مالی خود را با رایانه انجام می دادند.

در دهه ۱۹۷۰ جرایم کلاهبرداری ، جعل و جاسوسی رایانه ای اتفاق افتاد و حقوق جزا به سمت رشته جدید حقوق کیفری اطلاعاتی رفت و اصطلاح حقوق رایانه ، حقوق تکنولوژی اطلاعات ( IT law ) و تبعا جرایم رایانه ای و جرایم علیه تکنولوژی اطلاعات از اواخر همین دهه مطرح شد.

۲-اصطلاح جدید حقوق شبکه ( network law ) و حقوق اینترنت ( internet law )

در این دهه ۱۹۸۰ نرم افزارها تولید شدند و کلیه پرداختهای الکترونیکی و امور اداری ادارات توسط رایانه به شکل ساده انجام می شد. در این دهه سازمان توسعه اقتصادی اروپا OECD برای اولین بار لیستی ۵ گانه از جرایم رایانه ای ارائه کرد.

همچنین این دهه آغاز شروع به کار شبکه ها، پایگاههای داده و تا حدودی اینترنت بود و جرایمی مانند کپی رایت نرم افزار، نفوذ به حریم خصوصی، مالکیت اطلاعات و… مورد بحث قرار گرفت. در این دهه دو اصطلاح جدید حقوق شبکه و حقوق اینترنت و در پی آن جرایم شبکه ای و جرایم اینترنتی مورد توجه حقوقدانان قرار گرفت.

۳-اصطلاح حقوق سایبر و جرایم سایبری

در دهه ۱۹۹۰ تکنولوژی اطلاعات در زمینه بانکداری ، امور اداری و مالی به صورت پیشرفته و همچنین امور تولید و آموزش و… به شدت افزایش یافت. و در سال ۱۹۹۴ اصطلاح سایبرcyber و فضای مجازی یا سایبر اسپیس و حقوق سایبر و جرایم سایبری cyber crime مطرح شد.

شورای اروپا می گوید : منظور از فضای سایبر در مباحث حقوقی ترکیبی از عناصر زیر می باشد.
کامپیوتر + مودم + مخابرات (ماهواره ) با ویژگی شبیه سازی و مجازی

تاریخچه جرایم رایانه ای در ایران

در خصوص تاریخ وقوع جرم رایانه ای در ایران، نمی توان وقوع آنرا با سال ۱۳۴۱ که رایانه وارد ایران شد همزمان دانست. کار برد رایانه در سالهای اولیه بسیار محدود بوده و در دهه ۵۰ و ۶۰ کم کم بر تعداد رایانه های موجود در ایران و همچنین وسعت برنامه های رایانه ای افزوده شد به دلیل عدم وجود قانون مدون و آمار دقیق از جرائم و سوء استفاده از رایانه نمی توان تاریخچه ای مشخص بیان نمود.

با توجه به گسترش رایانه و تکنولوژی اطلاعات در ایران با گسترش تخلفات مرتبط با کپی و تکثیر غیر مجاز نرم افزارها و برنامه های رایانه ای سرانجام پس از سالها بحث و بررسی قانون حمایت از پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای در دی ماه ۱۳۷۹ تصویب شد که آئین نامه اول آن نیز در ۷۰ ماده تهیه و در اواخر سال ۱۳۸۰ جهت بررسی و تصویب به هیات وزیران ارسال شد.

و در سال ۱۳۸۱ نیز طرح قانون تجارت الکترونیکی تهیه که نهایتاً متن آن در سال ۱۳۸۲ به تصویب نهایی مجلس شورای اسلامی رسید. از جمله موارد مهمی که می‌توان به آنها شاره نمود عبارتند از: جرم انگاری جعل، کلاهبرداری کامپیوتری، حمایت کیفری از حقوق مصرف کننده، حمایت از داده‌ها و کپی رایت.

براساس اطلاعات موجود اولین جرم اینترنتی در ایران در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۳۷۸ به وقوع پیوست. که در آن یک کارگر چاپخانه و یک دانشجوی کامپیوتر در کرمان اقدام به جعل چک های تضمینی مسافرتی کردند و چون تفاوت و تمایز چندانی بین جرم کامپیوتری و جرم اینترنتی وجود ندارد، عمل آنها به عنوان جرم اینترنتی محسوب می شود.

بعد از این بود که گروه های هکر جرم های دیگری را مرتکب می شدند، مواردی چون جعل اسکناس، اسناد و بلیطهای شرکت های اتوبوسرانی، جعل اسناد دولتی از قبیل گواهینامه، کارت پایان خدمت، مدرک تحصیلی و جعل چک های مسافرتی و عادی بخشی از این جرایم اینترنتی هستند.

نتیجه گیری

در این مقاله ما در مورد مفهوم سه واژه جرایم رایانه ای، جرایم اینترنتی و جرایم سایبری، چگونگی بوجود آمدن این جرمها، تعاریف و سیرتیپیک مباحث حقوق رایانه، حقوق شبکه و اینترنت و حقوق سایبر بحث کردیم.

هدف ما از طرح این مباحث آشنایی با مفهوم حقیقی این واژه ها بود. چون در اکثر محافل علمی علی الخصوص حقوق دانان هنوز تفاوتی برای این واژگان قائل نبوده و به اشتباه هر سه مورد را در جاهای مختلف بصورت یکسان بکار می گیرند.

با تعاریفی که از جرایم رایانه ای، اینترنتی و سایبری مطرح شد. مشخص گردید این سه واژه به نوعی با هم متفاوت هستند و وجه مشترک هر سه وجود نقش سیستم های رایانه ای می باشد. و فقط ارتباط این واژگان در کاربرد رایانه در همه موارد است اما در نوع جرایم و ادله دیجیتال متفاوت هستند و به نوعی جرایم اینترنتی و سایبری نوع تکامل یافته جرایم رایانه ای هستند.

علی ایحال با تعریفی که از جرم رایانه ای داریم به آن دسته از اعمال مجرمانه ای که صرفا در رایانه های غیر متصل به شبکه ها صورت می گیرد جرایم رایانه ای و به جرایمی که از طریق اتصال رایانه ها به هم و از طریق اتصال به شبکه های رایانه ای و اینترنت صورت می گیرد.

جرایم رایانه ای و در نهایت به عمده جرایمی که به وسیله ابزارهای الکترونیکی و سیستم های رایانه ای مبتنی بر زیر ساخت مخابراتی با قابلیت شبیه سازی مجازی رخ می دهند جرایم سایبری گفته می شود.

و به احتمال زیاد منشا انتخاب عنوان قانون جرایم رایانه ای برای قانون مصوب مجلس در سال ۱۳۸۸ همین مساله بوده است. که با توجه به وجود جرایم سایبری و اینترنتی در این قانون ، عنوان انتخابی قانون جرایم رایانه ای می باشد. همین مسئله است که رایانه وجه مشترک و منشا هر سه نسل جرایم بوده است.

 

چکیده:

انتشار اسرار شخصی و خانوادگی در سال‌های اخیر در ایران به صورت گسترده‌ای رشد نموده است و به یک معضل اجتماعی تبدیل شده است. هدف از تدوین و نگارش این تحقیق پاسخگویی به سوالات زیر می‌باشد: اسرار شخصی و خانوادگی چه نوع اطلاعاتی را شامل می‌شود؟ در خصوص بزه انتشار چه مسئولیت کیفری و مدنی برای مرتکبان در نظر گرفته شده است؟ چه مجوزهای برای انتشار اسرار شخصی وجود دارد و شامل چه اشخاصی می‌شود؟ فضای مجازی فضای است که در آن ساکنان‌اش محدودیت‌های جسمی و مکانی را ندارند. این فضا مالک خاصی ندارد و هرکس به طور آزادانه قدم در آن می‌گذارد. از جمله جرایمی که در فضای مجازی به وقوع می‌پیوندد بزه انتشار اسرار شخصی و خانوادگی می‌باشد که به نوعی نقض حریم خصوصی به شمار می‌رود و اطلاعات خاصی را می‌توان به عنوان اسرار شخصی و خانوادگی محسوب کرد. بزه انتشار اسرار شخصی و خانوادگی دارای رکن مادی و روانی و قانونی خاص خود می‌باشد. رکن قانونی این بزه ماده 745 می‌باشد که این‌گونه مقرر کرده است: هرکس به وسیله سیستم‎های رایانه‎ای یا مخابراتی صوت یا تصویر یا فیلم خصوصی یا خانوادگی یا اسرار دیگری را بدون رضایت او منتشر کند یا در دسترس دیگران قرار دهد، به نحوی که منجر به ضرر یا عرفاً موجب هتک حیثیت او شود، به حبس از نود و یک روز تا دو سال یا جزای نقدی از پنج تا چهل میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد. مجوز قانونی برای انتشار این بزه رضایت صاحب اسرار می‌باشد. رفتار مورد توجه در این بزه فعل مثبت انتشار می‌باشد و در موارد خاصی ترک فعل را هم شامل خواهد شد. ابزار ارتکاب بزه، سیستم‌های رایانه‌ای و مخابراتی می‌باشد. همچنین بزه انتشار از جمله جرایم مقید قلمداد می‌شود. رکن روانی این بزه همسان بزه‌های دیگر مقرره در قانون مجازات می‌باشد و شرایط خاصی را نمی‌طلبد. مسئولیت کیفری و مدنی هم برای شخص حقیقی و هم برای شخص حقوقی وجود دارد. صلاحیت رسیدگی دادگاه‌ها در خصوص این بزه به صلاحیت محلی، ذاتی و اضافی تقسیم‌بندی می‌گردد. نتیجه کلی حاصله از این تحقیق بیانگر این مورد است که قانون‌گذار توجه خاصی را به بحث اسرار شخصی و خانوادگی دارد و بر پایه حریم خصوصی به حمایت از آن همت گمارده تا از این طریق مانع لطمه و آسیب به کیان خانواده گردد.

پدیدآور: سیدمهدی میرسلیمانی عزیزی

دانلود مقاله جرم انتشار اسرار شخصی و خانوادگی در فضای مجازی

 

همایش فضای مجازی و سبک زندگی در جمع اساتید و دانشجویان دانشگاه فرهنگیان در شهرستان ساری برگزار شد.

به گزارش سایبرلا به نقل از پلیس فتا، کارشناس پلیس فتا استان مازندران در همایشی واقع در دانشگاه فرهنگیان شهرستان ساری در جمع اساتید و دانشجویان این دانشگاه با اشاره به این نکته که بین میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی و سبک زندگی اسلامی و جامعه ایرانی به‌طور کلی رابطه معنادار و منفی وجود دارد، گفت: اینترنت یکی از وسایل ارتباطی در عصر جدید است که توسط انسان به کار گرفته شده است، این وسیله باعث سرعت و دقت در کارها و گسترش ارتباط شده است، به گونه‌ای که کره زمین را تبدیل به دهکده جهانی کرده است. اینترنت منتقل کننده میلیون‌ها پیام است، پیام‌هایی که بر ارزش‌ها، نگرش‌ها و هویت فرهنگی کاربران تاثیر می‌گذارد. در راستای همین تغییرات است که آمدن واقعیت‌های نمادین در فضای سایبری، زمینه لازم را برای شکل‌گیری شبکه‌های اجتماعی فراهم ساخته است.

وی در ادامه به دانشجویان متذکر شد: با گسترش شبکه اینترنت و دسترسی ارزان‌تر تلفن‌های هوشمند به اینترنت، ابزارهای نوینی در قالب این تلفن‌ها ظهور پیدا کرده است. شبکه‌های اجتماعی و … نسل نو ابزارهای برقراری ارتباط در چهارچوب تلفن‌های همراه هوشمند است که فضای ارتباطات از طریق خطوط تلفن همراه را با تحول تازه‌ای رو به رو ساخته و میزان استفاده دارندگان تلفن همراه از سیگنال‌های مخابراتی را که بسیار گران تمام می‌شود، به شدت کاهش داده است.

وی گفت: شبکه‌های اجتماعی به محلی برای حضور اقشار مختلف جامعه به ویژه جوانان،دانشجویان و مکان تبادل آرا و افکار ایشان و تامین نیازهای متناسب با زندگی اجتماعی جوانان تبدیل شده‌اند؛ لذا در این شرایط این شبکه‌ها می‌تواند بر سبک زندگی ایرانی- اسلامی تاثیر داشته باشد.

وی افزود: در رابطه با تأثیرات گوناگون حضور در فضای مجازی و برقراری ارتباطات بین فردی در این فضا بر افراد در سال‌های اخیر، پژوهش‌های زیادی صورت گرفته است. با این حال با توجه به اینکه شبکه‌های اجتماعی از طریق تلفن‌های هوشمند و اینترنت در سال‌های اخیر مطرح شده و گرایش به استفاده از آنها شتاب فراوانی به خود گرفته است.

این کارشناس گفت: میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی با سبک زندگی اسلامی رابطه معناداری دارد که هر تمدن، دارای دو بعد سخت افزاری و نرم افزاری است؛ بعد نرم افزاری تمدن، همان سبک زندگی است. از آن جا که سبک زندگی نیازمند مبانی عمیق فکری است، کارکرد شبکه‌های اجتماعی در انتقال و نفوذ تمامی این سطوح حائز اهمیت است.

کارشناس پلیس فتا مازندران در تشریح نقض حریم خصوصی افراد به عنوان یکی از تهدیدات شبکه‌های اجتماعی برای کاربران گفت: معمولاً شبکه‌های اجتماعی ابزارها و امکاناتی را در اختیار کاربران خود قرار می‌دهند تا آن‌ها بتوانند تصاویر و ویدئوهای خویش را در صفحه شخصی خود قرار دهند. همین طور، کاربران می‌توانند اطلاعات شخصی خود را نیز در این شبكه‌ها قرار دهند.

وی افزود: در اغلب شبکه‌های اجتماعی، برای حفظ حریم خصوصی افراد راه کارهایی ارائه شده است؛ برای مثال، دسترسی به تصاویر و اطلاعات را با توجه به درخواست کاربر محدود می‌نمایند و یا اجازه مشاهده پروفایل کاربر را به هر کسی نمی‌دهند؛ ولی این راه‌ها کافی نیستند. مشکلاتی از قبیل ساخت پروفایل های تقلبی در شبکه‌های اجتماعی و عدم امکان کنترل آن‌ها به دلیل حجم بالای این هرزنامه‌ها، باعث می‌شود كه افرادی با پروفایل‌های تقلبی به شبکه‌های اجتماعی وارد شوند و با ورود به حریم‌های خصوصی افراد مورد نظر، تصاویر و اطلاعات آن‌ها را به سرقت برده و شروع به پخش تصاویر در اینترنت كنند.

 

رئیس پلیس فتا استان آذربایجان شرقی گفت: شرط مصون ماندن در فضای مجازی افزایش سطح آگاهی افراد و‌ حفظ اصل محرمانگی اطلاعات موثر است.

به گزارش سایبرلا به نقل از پلیس فتا: سرهنگ محسن محمودی در جمع دانش‌آموزان دبیرستان دخترانه شاهد تبریز بیان کرد: همانگونه که همه ما وظیفه شرعی داریم تا به امر و معروف و نهی از منکر را در فضای حقیقی‌ به عنوان یک اصل مهم و اساسی انجام بدهیم و افراد را به کارهای درست و صحیح دعوت و از کارهای ناپسندیده دور کنیم در فضای مجازی نیز این وظیفه را بر عهده داریم.

این مقام انتظامی افزود: لذا باید در فضای مجازی خودمان عملکردی صحیح و درست داشته باشیم و در صورت برخورد با فردی که در این فضا اقدام به انجام اعمال ناپسندیده می‌کند نیز وظیفه داریم تا وی را هدایت کنیم البته این هدایت که مد نظر ماست باید کاملاً علمی، دقیق و با برنامه باشد.

وی ادامه داد: یکی از معایب و خطرات شبکه‌های اجتماعی که باعث چالش‌های شدید در زندگی فردی و اجتماعی کاربران است نفوذ به حریم خصوصی آنهاست، اگر چه کاربران با هویتی مجازی در این شبکه‌ها حضور دارند ولی باز هم تفاوتی در نفوذ به حریم خصوصی آنها نخواهد داشت.

رئیس پلیس فتا آذربایجان شرقی خاطرنشان کرد‌: ‌بسیاری از کاربران اینترنت و بهره‌برداران از فضای سایبری اطلاعی از روش‌های حفظ و حراست از اطلاعات خود ندارند با ناآگاهی وارد فضای سایبری می‌شوند این خود زمینه را برای سوء استفاده مجرمان سایبری فراهم می‌نماید. پس شرط مصونیت در فضای مجازی‌، بالا بردن سطح آگاهی افراد در خصوص استفاده بهینه از اینترنت و محافظت از اطلاعات شخصی می‌باشد.

 

هکرها به تازگی روشی را ابداع کرده اند که طی آن با انتخاب یک کاربر هدف و ارسال یک نوع ویروس خاص از طریق اپلیکیشن واتس اپ اطلاعات شخصی آنلاین، نظیر اطلاعات حساب های بانکی را به سرقت می برد.

به گزارش کلیک، فضای مجازی با تمام امکاناتی که در اختیار کاربران قرار می دهد؛ گاهی امنیت آنان را نیز به خطر می اندازد. هکرها و سارقین مجازی همیشه و در همه به دنبال راهی برای سرقت اطلاعات شخصی و یا اطلاعات مالی افراد هستند و با ابداع روش های متفاوت کاربران را غافلگیر می کنند.

به تازگی کارشناسان دریافته اند که هکرها با استفاده از اپلیکیشن پیام رسان واتس اپ دست به این کار می زنند. این هکرها با هدف قرار دادن کاربران سیستم عامل اندروید، و با  ارسال پیامی حاوی یک ویروس ناشناس به حساب کاربری اشخاص در واتس اپ امکان دسترسی به اطلاعات را برای خود محیا می سازند. این ویروس که به ویروس واتس اپ معروف شده است تا کنون در هند و تنها در گوشی های اندروید شناسایی شده است.

این ویروس که به صورت فایل های اکسل و در برخی موارد پی دی اف ارسال می شود، به محض باز شدن در گوشی هوشمند به اطلاعات شخصی افراد دست می یابد و حتی اطلاعات حساب مالی اشخاص را نیز به سرقت می برد.

مرکز خدمات امنیت هند، با اعلام این خبر از کاربران گوشی های هوشمند درخواست کرده تا به هیچ وجه فایل های دریافتی ناشناس و مشکوک از طریق اپلیکیش واتس اپ را باز نکنید، چرا که امکان از دست رفتن اطلاعات حساب بانکی و در نتیجه یک کلاهبرداری مالی در انتظار افراد خواهد بود. کارشناسان هنوز از جزئیات چگونگی نفوذ این ویروس به گوشی ها اطلاعاتی منتشر نکرده اند و این در حالیست که گزارشی از بروز چنین مشکلی بر روی گوشی های آیفون و یا گوگل منتشر نشده است؛ و تا کنون تنها گوشی های هوشمند با سیستم عامل اندروید در خطر هستند.

به گفته کارشناسان تکنولوژی، به نظر می آید طراحان اپلیکیشن واتس اپ برای مهار این ویروس اقداماتی را در دست بررسی دارند که به زودی اخبار مرتبط با آن را منتشر خواهند کرد.

 

رئیس پلیس فتا استان خوزستان گفت: عامل فروش اطلاعات محرمانه مشترکین یکی از اپراتورهای تلفن همراه دستگیر و به مراجع قضایی تحویل داده شد.

به گزارش سایبرلا به نقل از پلیس فتا: سرهنگ حسنوند در این خصوص گفت: امروزه یکی مخاطرات فضای مجازی به سرقت رفتن اطلاعات شخصی کاربران و نقض حریم خصوصی آنها می‌باشد که پیگیری و شناسایی عاملان آن در راس ماموریت‌های پلیس فتا می‌باشد.

وی افزود: در این راستا پلیس فتا استان خوزستان با رصد و گشت زنی در فضای مجازی مورد مشابهی را مشاهده کرد و انجام تحقیقات و بررسی‌های لازم در خصوص دستگیری عامل یا عاملین آن را در دستور کار قرار داد.

سرهنگ حسنوند در ادامه تشریح کرد: در نتیجه پس از شناسایی عامل فروش اطلاعات شخصی و به دست آوردن محل اختفای متهم، با حکم مقام محترم قضایی افسران پلیس فتا فرد مذکور را دستگیر کرده و پس از انجام مراحل قانونی و اعتراف متهم به بزه انتصابی جهت صدور حکم قضایی متهم را به مراجع قضایی تحویل دادند.

رئیس پلیس فتا خوزستان در پایان خاطرنشان کرد: در هنگام انجام فعالیت‌های خود در فضای سایبر و در صورت مشاهده انجام چنین تخلفاتی، سریعا آن را از طریق سایت پلیس فتا به آدرس www.cyberpolice.ir  بخش ارتباطات مردمی اطلاع رسانی نمایید.

 

یک مقام مسئول در پلیس فتا گفت: از میان ۱۵۲ نرم افزار پیام رسان در دنیا، ۵۱ شبکه اجتماعی پیام رسان در ایران فعال است اما اطلاعات کافی در مورد آنها در اختیار نیست.

مهر: سرگرد حمید کیانی در برنامه رادیویی با عنوان «هشتک گفتگو» به موضوعات فضای مجازی و حریم خصوصی با محوریت اپلیکیشن های دانلودی و دانلود ازکانالها و نرم افزارهای جاسوسی پاسخ گفت.
وی با بیان اینکه گاهی کاربران آنقدر در فضای مجازی درگیر می شوند که بدون آگاهی و به راحتی اطلاعات را در اختیار شبکه های اجتماعی قرار می دهند، گفت: ۱۳ درصد از جرایم این حوزه مربوط به نقض حریم خصوصی است.
کیانی گفت: از ۶۸ هزار پرونده رصد شده تنها ۶ درصد قابل شناسایی بودند و ۶۶ درصد مربوط به تلگرام و ۲۰ درصد مابقی شبکه های اجتماعی را شامل می شوند و این نشان دهنده مهاجرت کاربران از فضای سایبری به شبکه های اجتماعی است.
سرپرست اداره تشخیص جرایم رایانه ای پلیس فتا در پاسخ به نحوه جلوگیری از سرقت اطلاعات ادامه داد: خود ما به عنوان کاربر به صورت نابجا به افراد اعتماد می کنیم و اطلاعات شخصی را در اختیار آنها قرار می دهیم. در حال حاضر ۱۵۲ پیام رسان در دنیا وجود دارد که ۵۱ مورد آن در کشور فعال است اما اطلاعات کافی در مورد آنها در اختیار افراد نیست.
وی افزود: در برخی پرونده ها پیامک های اغوا کننده ارسال شده است که با استفاده  از خبر برد مبلغ کلان، فرد را به ارسال اطلاعات حساب خود ترغیب می کند. بنابراین از افراد انتظار می رود قبل از اینکه اطلاعات خود را در فضای مجازی منتشر کنند سابقه نرم افزار و سایت را بررسی کنند. برای بحث خریدهای اینترنتی هم سایت های زیادی وجود دارند که دارای مجوز از سازمان تجارت الکترونیک هستند که می توان از آنها خرید کرد.
سرگرد کیانی با اشاره به عدم استفاده از نسخه اصلی اپلیکیشن از سوی کاربران که مشکلاتی را به همراه دارد، گفت: احتمال ارائه نرم افزارهای معیوب درسایت هایی که بصورت رایگان نرم افزار را در اختیار کاربران قرار می دهند بسیار زیاد است و اکثرا دارای حفراتی برای جاسوسی هستند.
وی افزود: نصب آنتی ویروس روی تلفن همراه و رایانه کمک زیادی به حفظ حریم شخصی در فضای مجازی می کند. از سوی دیگر کاربران به هر سایتی که برای دانلود اپلیکیشن خاص وجود دارد باید اعتماد نکنند. همواره یک سایت میان کاربران مطرح می شود که یک مسیر را طی می کند و مجوزها و حداقل های استاندارد را داراست. بهتر است از این سایت ها استفاده شود.
وی ادامه داد: در بسیاری از موارد یک نسخه عرضه شده از نرم افزار به ظاهر درست است اما دارای حفره هایی است که هکرها برای سرقت اطلاعات شخصی به کار می برند. استفاده از نرم افزارهای رایگان باید بسیار زیاد مورد توجه قرار گیرد چون برخی از آنها جاسوسی است.
این مقام مسئول در پلیس فتا با اشاره به شناسایی سایتها و اپلیکیشن های معتبر تاکید کرد: جرایمی که در دنیا در حال وقوع است به سمت پیچیدگی می رود. در سال گذشته ۸۶ درصد از جرایم در کمتر از ۶ روز قابل کشف بود اما امروز پیچیدگی ها شناسایی جرم را تا ۴۰ روز به تاخیر می اندازد.
سرگرد کیانی اظهار داشت: در حال حاضر ۲۱ هزار سایت دارای اعتبار هستند و وجهه خوبی دارند و دارای نماد تجارت الکترونیک هستند و سامانه ثبت وزارت ارشاد نیز مرجع خوبی برای شناسایی سایت های معتبر است. توصیه می شود که URL مربوط به سایت ها توسط کاربران تایپ شود و از کلیک کردن تا حد ممکن خودداری شود.
 

دادستان تهران با اشاره به این که استفاده از فضای سایبر به نوعی میان مردم رایج شده می‌توان گفت فضای مجازی به فضای حقیقی تبدیل شده و تعبیر فضای مجازی برای این فضا، امری اعتباری است.

جعفری دولت آبادی افزود: بعد از این که استفاده از اینترنت رایج شد، تحولات چشمگیری در حوزه فضای مجازی رخ داد و بر همین مبنا موج‌هایی که فضای سایبر ایجاد می‌کند ده‌ها برابر رسانه‌های مکتوب است.

وی افزود: امروزه می‌توان گفت فضای مجازی خیر و شر را با هم دارد اگر چه که در جهان سوم ویژگی شر آن غالب شده و تهدیدات مرتبط با آن افزایش یافته است.

دادستان تهران با احصاء تهدیدات فضای مجازی در حوزه‌های علیه اخلاق، انتشار اخبار خلاف واقع، نقض حریم خصوصی اشخاص و ارزش‌های اخلاقی و مذهبی جامعه، در تبیین اهمیت فضای سایبر گفت: سرعت انتشار مطالب و ارتباط‌گیری افراد در این فضا موجب شده است که اقدامات مجرمانه با سرعت بیشتری رخ دهد و میزان آثار تخریبی آن افزایش یابد.

دادستان تهران با خاطر نشان نمودن این که در حال حاضر بیش از سی دستگاه در زمینه‌ فضای مجازی فعالیت دارند گفت: عملکرد این نهادها رضایت بخش نیست.

جعفری دولت‌آبادی با انتقاد از این که برخی هرگونه اظهارنظر دائر بر برنامه‌ریزی و مقابله با جرایم ارتکابی در فضای سایبر را مخالفت با تفکر و پیشرفت تلقی نموده و انگ تفکر افراطی بر آن می‌زنند، اظهار داشت: ارتکاب جرائم مالی، مواد مخدر، مفاسد اخلاقی ، تبلیغ علیه مقدسات و  ترویج مدلینگ مبتذل در بستر فضای مجازی رایج است و این جرائم نشان می‌دهد که این فضا شر نیز به همراه داشته و باید تدابیری اتخاذ گردد تا از وقوع ارتکاب جرایم در این فضا جلوگیری شود.

وی با تاکید بر این که باید آمادگی دادستانی و پلیس در مقابله با تهدیدها افزایش یابد اظهار داشت: در برخی کشورها تفکیک امور ارزشی و غیر ارزشی وجود ندارد، اما نظام سیاسی ایران، مبتنی بر مردم‌سالاری دینی است و لازم است فضای مجازی به گونه‌ای مدیریت شود که فضای مجازی پاک در دسترس شهروندان قرار گیرد که این امر مستلزم همکاری همه دستگاه های مرتبط است.

جعفری دولت آبادی اظهار داشت: فیلترینگ و مسدودسازی سایت های غیراخلاقی حق حاکمیت است و در برخی کشورها مسدوسازی سایت هایی که برخلاف موازین اخلاقی جامعه و مقررات باشد مرسوم است و مسؤولین باید از فعالیت سایت‌های مخالف ارزش‌های دینی و اخلاقی جلوگیری نموده و دستورات قضایی در این زمینه را اجرا نمایند.

دادستان تهران با خاطر نشان نمودن این که امروزه فضای مجازی با زندگی مردم عجین شده، نتیجه گرفت حذف فضای مجازی ممکن نیست، اما مدیریت آن میسر است. هم‌چنان که در دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی، ظرفیت‌های مثبت اینترنت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

جعفری دولت آبادی بر لزوم تبدیل کردن تهدیدها در فضای مجازی به فرصت‌ها تاکید کرد و با اعلام دشوار دانستن ولی امکان پذیربودن آن تصریح کرد: به دلیل حاکمیت نظام دینی در کشور باید کاری کرد که مردم بتوانند از تهدیداتی که در فضای مجازی وجود دارد، در امان باشند.

 

 

شبکه های اجتماعی

تجارت الکترونیک

رئیس پلیس فتا گلستان با اشاره به اینکه جهل به قانون رافع مسئولیت نیست، از کاربران خواست ضمن مطالعه و مدنظر قرار دادن این...
همراه بانک جعلی

جاسوسی سایبری

وکیل جرایم فضای سایبری تهران

نخست وزیر رژیم صهیونیستی در تازه‌ترین اظهارات خود بار دیگر ضمن تکرار مواضع ضد ایرانی‌اش گفت که ایران روزانه، پایگاه‌های اسراییل را مورد حملات...
bigtheme