Tags Posts tagged with "بازاریابی شبکه‌ای"

بازاریابی شبکه‌ای

رئیس مرکز تشخیص و پیشگیری پلیس فتا ناجا بابیان این‌که میان شرکت‌های بازاریابی شبکه با هرمی تفاوت است، گفت: هیچ شرکت هرمی در کشور اجازه فعالیت ندارد و فقط شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای که مجوز از وزارت صنعت، معدن و تجارت دارند مجاز به فعالیت هستند، لذا کاربران مراقب باشند تا در دام شرکت‌های هرمی نیفتند.

به گزارش سایبرلا به نقل از پلیس فتا, سرهنگ دوم علی نیک‌نفس بابیان این‌که صدور مجوز برای فعالیت شرکت‌های بازاریابی شبکه بر عهده وزارت صنعت، معدن و تجارت می‌باشد، گفت: این ادعا که برخی شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای یا هرمی دارند که مجوز فعالیت را مستقیما از پلیس فتا دریافت کرده‌اند کذب است و شهروندان و کاربران فریب این شرکت‌ها را نخورند.

وی تأکید کرد: پلیس فتا تا‌کنون برای فعالیت هیچ شرکت بازاریابی شبکه‌ای مجوزی صادر نکرده است.

سرهنگ نیک‌نفس همچنین تأکید کرد: ضمناً فعالیت شرکت‌های هرمی در کشور ممنوع است و هیچ دستگاه دولتی اجازه صدور مجوز برای فعالیت شرکت‌های هرمی ندارد.

رئیس مرکز تشخیص و پیشگیری پلیس فتا ناجا ادامه داد: اعطای مجوز برای فعالیت شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای نیز بر عهده وزارت صنعت، معدن‌و تجارت است و این وزارتخانه با همکاری مرکز امور اصناف و بازرگانان فقط به شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای با رعایت معیارهای تعیین شده مجوز فعالیت می‌دهد و به شرکت‌های هرمی مجوز فعالیت نمی‌دهد.

این مقام انتظامی بابیان اینکه لیست شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای که از سوی وزارت صنعت، معدن و تجارت مجوز اخذ کرده‌اند و حوزه‌های فعالیت به همراه اطلاعات تماس در آدرس سایت این وزارتخانه وجود دارد، گفت: کاربران می‌توانند لیست شرکت‌های بازاریابی شبکه را در آدرس http://www.networkmarketing.mimt.gov.ir/Forms/ActiveCorporateLists.aspx#1 مشاهده نمایند.

سرهنگ نیک‌نفس بابیان اینکه شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای در اصل بازاريابي چند سطحي می‌باشند، افزود: نحوه و کارکرد این شرکت‌ها با شرکت‌های هرمی تفاوت دارد. هدف بازاريابي شبکه‌ای حذف واسطه‌ها و رساندن کالا ارزان‌تر به دست مشتریان است و این هدف همه شركت‌هاست.

این مقام انتظامی یادآورشد: بخش عمده فعالیت شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای در کشور فروش محصولات داخلی است و این شرکت‌ها در خصوص فروش کالا و محصولات خارجی با محدودیت روبرو هستند.

وی بابیان اینکه کاربران و شهروندان در بازاریابی شبکه‌ای با یک فروشنده محصولات روبرو هستند، ادامه داد: اما در شرکت‌های هرمی شهروندان و کاربران با یک فروشنده کالا روبرو نیستند بلکه با یک کلاهبردار طرف هستند.

رئیس مرکز تشخیص و پیشگیری پلیس فتا ناجا در ادامه بابیان اینکه احتمال وقوع تخلف حتی در شرکت‌های دارای مجوز بازاریابی شبکه‌ای نیز وجود دارد، گفت: ازاین‌رو کاربران خود باید مراقب باشند و درصورتی‌که احساس کردند از سوی این شرکت‌ها به فعالیت شرکت‌های هرمی سوق داده می‌شوند از ادامه همکاری و فعالیت خودداری نمایند.

وی یادآور شد: در تمامی سایت‌های شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای دارای مجوز، لینکی تحت عنوان “ثبت نارضایتی” وجود دارد که کاربران می‌توانند نارضایتی خود را از آن طریق به مدیران شرکت اعلام نمایند و در صورت حل نشدن مشکل به صورت داخلی و در صورت عدم رضایت از نتیجه حاصله، طرفین می‌توانند نارضایتی خود را در کمیته بیرونی با استفاده از کد حل اختلاف درونی 14 رقمی که دریافت نموده‌اند در سایت www.networkmarketing.moc.gov.ir مطرح کنند.

 

به تازگی تخلفی در بین برخی از شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای در حال وقوع است که طبق بند 11 آیین‌نامه اجرایی چگونگی صدور و تمدید پروانه کسب و نحوه نظارت بر افراد صنفی در فضای مجازی ممنوع است.

ماده 11: جذب بازاریابان از بین افراد کم تر از 18 سال سن‌ و کارکنان دستگاه‌های اجرایی و سازمان‌های صنفی دارای نظارت بر بازاریابی شبکه‌ای ممنوع است.

طبق قسمت اول این ماده، فعالیت کلیه افرادی که سن آن‌ها کمتر از 18 سال است در شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای ممنوع است.

ایران هشدار: ولی متأسفانه اخیراً مشاهده شده است برخی از شرکت‌ها با تشویق افراد کم سن‌و سال آن‌ها را جذب خود کرده و برای سرپوش گذاشتن بر فعالیت غیر قانونی خود از افراد پایین‌تر از سن 18 سال می‌خواهند که با کارت ملی جعلی و یا مدارک هویتی بستگان خود وارد این شرکت‌ها شوند.

با انجام مطالعه و بررسی در بین قوانین‌و مقررات کشور به این نتیجه می‌رسیم که قانون‌گذار در برخی از موارد شرایط خاصی را برای انجام برخی از امور و فعالیت‌ها در نظر گرفته است؛ در واقع علت وضع چنین شرطی از سوی قانون‌گذار حمایت از افراد کم سن‌و سال و کم تجربه در مقابل مخاطرات و تهدیدات انجام این‌گونه فعالیت‌ها است.

طبق قوانین‌و مقررات موجود انجام برخی از معاملات نیازمند برخورداری از اهلیت‌های قانونی خاصی است تا حقوق افراد کم و سن‌و سال محفوظ بماند. این تخلف از دو بعد قابل بررسی است اول آن‌که طبق تصریح بند 11 آیین‌نامه اجرایی چگونگی صدور و تمدید پروانه کسب و نحوه نظارت بر افراد صنفی در فضای مجازی به کارگیری افراد زیر 18 سال ممنوع است و دیگر آن‌که سوء‌استفاده از مدارک هویتی و ایجاد جایگاه بازاریابی و یا ایجاد جایگاه‌های متعدد برای یک شخص از تخلفات بازاریابی شبکه‌ای محسوب می‌گردد.

مدیران شرکت‌ها و لیدر‌ها باید توجه داشته باشند انجام این تخلفات می‌تواند باعث بروز سوء‌استفاده از نوجوانان و افراد کم سن‌و سال شده و آن‌ها را با مخاطرات جدی اجتماعی و اقتصادی مواجه کند.

این احتمال وجود دارد که شخص با استفاده از مدارک جعلی جایگاهی را ثبت کند و هنگامی که به سود دهی بالایی دست پیدا کرد با توجه به این که شرکت از این موضوع اطلاع کامل دارد، در جهت حفظ منافع خود، شخص را به بهانه استفاده از مدارک جعلی از ادامه فعالیت منع نماید.

اگر بخواهیم به چرایی این موضوع بپردازیم باید عنوان نمود تعداد محدودی از شرکت‌ها و بازاریابان آن‌ها برای این‌که آمار جذب و فروش خود را بالا ببرند و سازمان خود را گسترش دهند و از این راه سود بیشتری را عاید خود نمایند، اقدام به چنین کاری می‌کنند؛ ولی باید در نظر داشت که این شیوه عضوگیری (یعنی عضوگیری به هر قیمت) از روش‌های شرکت‌های هرمی است که افراد مختلف را با ترفند‌های مختلف جذب شرکت خود می‌کنند. ادامه این تخلفات شرکت‌های بازاریابی شبکه‌ای را به سمت فعالیت هرمی سوق خواهد داد.

 

بازاریابی شبکه‌ای به سرعت در حال تبدیل شدن به یک معضل اقتصادی و فرهنگی در ایران است. علی رغم ابهام و تردید برخی از اقتصاددان‌ها در سودمندی این روش برای اقتصاد ایران و همچنین حکم تحریم آن از سوی برخی مراجع عظام تقلید از جمله آیت الله وحید خراسانی و آیت الله مکارم شیرازی شاهد رشد قارچ گونه فعالیت این نوع شرکت‌ها هستیم. اخیراً دانشگاه جامع علمی کابردی نیز به یکی از این شرکت‌ها مجوز تأسیس دانشگاه و تدریس آکادمیک دروس مرتبط با این کسب و کار را داده است. با توجه به آنکه گرفتن مجوزهای اینچنین برای مردم عادی و حتی بنگاه‌های اقتصادی معمولی قابل تصور و دستیابی نیست، مقابله با آفات و مضرات این پدیده اقتصاد برانداز نیز از نظارت و اقدام و عمل انقلابی مسئولان را طلب می‌کند.

الف: در قسمت نخست به دو آفت جدی بازاریابی شبکه‌ای اشاره شد. یکی اقتصادی و دیگری اجتماعی. باتوجه به نظرات کاربران در این خصوص باید گفت که هدف از تشریح و بیان مسائل و مشکلات موجود در ارتباط با این روش کسب و کار تنها هشدار برای کسانی است که احیاناً وارد آن شده‌اند و یا قصد دارند در آینده وارد شوند و یا در عضویت و عدم عضویت تردید دارند. از این رو باید آگاه بود که در مسیر اهداف بازاریابی شبکه‌ای چه هزینه‌هایی پرداخت می‌شود و علاقه مندان به این راه بهتر است با علمِ به این هزینه‌ها و خطرات به مسیرشان ادامه دهند تا اگر پرداختن این هزینه‌ها برایشان مهم است تأمل کنند و تصمیمی بگیرند که برای سرمایه‌شان بهتر باشد.

در ادامه بحث «بازاریابی شبکه‌ای» به بررسی ریشه فلسفی یکی از مهمترین استراتژی‌های این نوع کسب و کار یعنی القای «اعتماد به نفس» می‌پردازیم. شوکی که به نتورکر ها در بدو ورود به شرکت‌های بازاریابی داده می‌شود، آن‌ها را با دنیای جدیدی از اهداف و چشم انداز های رؤیایی مواجه می‌سازد که تا پیش از این یا برای افراد مطرح نبوده و یا دست نیافتنی تلقی می‌شده است و این طور القا می‌شود که با تمرکز، تکرار زبانی و خوش بینی حداکثری به آن خواهند رسید. این کار با تصویر سازی رؤیایی از کسب درآمد بهمراه ضرب و تقسیم اعدادِ نسل و زیر مجموعه‌ی فرضی و پورسانت‌های شرکت با پلن های ساده و پیچیده و همزمان تحقیر جایگاه فعلی اقتصادی فرد پرزنت شده و دیگر مشاغل رایج در بازار کسب و کار، او را آماده فعالیت در شبکه بازاریاب‌ها می‌سازد. در ادامه نیز در کلاس‌های آموزشی با استفاده از تکنیک‌های مختلف روانشناسی مثل تکرار، تهییج، بازنمایی و القاء عبارت «من می‌توانم!»، آتش آرمانگرایی غیر واقع بین افراد داغ نگه داشته می‌شود.

«اعتماد به نفس» خوب «اعتماد به نفس» بد؛

این سؤال پیش می‌آید که این روش چه اشکالی دارد؟ یک فرد می‌تواند از این طریق به اهدافش دست پیدا کند و از زندگی و رفاه بهتری برخوردار شود. در پاسخ باید بگوییم درست است! قدرت اعتماد به نفس در رسیدن به اهداف، تأیید شده است و کسی نمی‌تواند منکر آن شود. کما اینکه انقلاب اسلامی ایران نیز بر پایه اعتماد به نفس و با دستان خالی مردی از قم شکل گرفت و سرانجام حکومت پرقدرت پهلوی را سرنگون کرد. اسلام نیز بر وجود نیروی قوی به نام «نفس» صحه می‌گذارد.

امام صادق علیه‌السلام می‌گوید: «اگر نفس و نیت انسان قوی شود بدن در انجام امور ناتوانی ندارد» ؛ اما نکته اینجاست که اعتماد به «نفس رحمانی» بسیار متفاوت از اعتماد به «نفس خودبرتربین» است؛ به عبارت دیگر در القای توانایی به نفس و رسیدن به اهداف مادی (فقط برای خود) به شیوه آنچه در «بازاریابی شبکه‌ای» بر آن تکیه می‌شود و برگرفته از روش‌های تربیت نفس پائولو کوئیلو، آنتونی رابینز و برتراندر راسل است، اعتبار و اصالت به خود فرد و منافع مادی او نسبت داده می‌شود. به عنوان مثال فلسفه اخلاق راسل حکم می‌کند که تا وقتی منافع مادی ما در گرو منافع مادی دیگران است باید به حقوق آن‌ها احترام بگذاریم. این فلسفه در حال حاضر کاربردی‌ترین منطق در نظام سرمایه داری است. از این رو است که افراد ضعیف در نظام سرمایه داری به جهت گره خوردن معیشت روزانه‌شان با سرمایه‌ی سرمایه دار، مجبور به اطاعت و بندگی آن‌ها هستند و تا زمانی محترم شمرده می‌شوند که مصرف کننده کالای سرمایه دار و یا خدمتگذار آن باشند.

در حالی که در تربیت اسلامی، نفس انسان به خودی خود اصالتی ندارد و وسیله‌ای است برای رشد و ارتقای انسان برای اتکال به منبع لایزال قدرت مافوق بشر یعنی خدا. از این رو است که در تربیت اسلامی توصیه شده برای نزدیک شدن به خدا صدقه دهید یا انفاق کنید؛ اما برعکس در تربیت راسلی کمک به دیگران اگر در راستای منافع مادی نباشد کار عبس و بیهوده است؛ به عبارت دیگر «اعتماد به نفس» در روش کوئیلویی ابزاری است برای رسیدن به اهداف مادی، اما در روش تربیت اسلامی اعتماد به رب روشی است برای دستیابی به بهره‌ی مادی با هدف انجام تکلیف الهی که جامعه‌ای ثروتمند بسازد نه فرد ثروتمند. اعتماد به نفس در بازاریابی شبکه‌ای فرد مرکز است و اعتماد به رب الهی جامعه محور. یکی منشأ اثر را قدرت نفس انسان می‌داند و با اتکای به آن به اهدافش می‌رسد و دیگری خدا را منشأ اثر می‌داند و با اتکال به رب ناممکن‌ها را ممکن می‌سازد اما نه فقط برای مصرف خود.

آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد…
جامعه ایران در صورتی که اعتماد به نفس بیشتری می‌داشت مقهور زرق و برق فرهنگ و تمدن غرب نمی‌شد. چه اینکه قرن‌های متمادی اروپا مقلد شرق بود؛ اما چه شد که در چند قرن ورق بازی برگشت و ما مقلد غرب شدیم؟ در این زمینه می‌توان دست کم دو عامل مهم یافت که اعتماد به نفس ایرانی را تحت شعاع خود قرار داد:

اول- سیستم و نظام آموزش و پرورش که از حدود ۱۰۰ سال پیش به شیوه مدارس جدید تغییر پیدا کرد و به تدریج منابع علمیِ سنتی و دینی که تا آن زمان سرآمد دانش و فناوری در ایران محسوب می‌شد و به خصوص در قرن‌های ۴ و ۵ و ۶ و ۱۰ و ۱۱ هجری با بازآفرینی و نوآوری در عرصه علمی، دنیا را شگفت زده تکنولوژی و هنر خود کرده بود، به طوری که گوستاو لوبون در کتاب «تمدن اسلام» با جمله‌ای معروف به این حقیقت اعتراف کرد که «تمدن کنونی اروپا و جهان مدیون علوم و تمدن مسلمانان است»، از بروزرسانی افتاد و رفته رفته از کتاب‌های درسی ایرانیان حذف شد و نظام ناکارآمد آن روزها متود های خارجی را برای آموزش و پرورش جایگزین نمود.

دوم- روشنفکران غرب زده که به قول دکتر شریعتی به مثابه بلندگوهای مفت و مجانی غرب در کشورهای مسلمان عمل کردند. به طوریکه هر نظریه یا حتی فرضیه جدید علمی و غیر علمی که توسط یک دانشمند غربی ارائه می‌شد، به سرعت توسط این بلندگوهای بی جیره و مواجب زودتر از آنکه کتاب علمی آن چاپ شود و از طریق محافل علمی مورد بحث قرار بگیرد در ایران پژواک می‌شد. آنچنان که حسن تقی زاده از فعالان دوران مشروطه مدعی بود که برای پیشرفت باید از فرق سر تا ناخن پا فرنگی شد؛ و باز به قول دکتر شریعتی که چون خودش روشنفکر حقیقی بود بیش از همه از دست روشنفکران قشری عصبانی و برافروخته بود، ملتی که اینچنین تحقیر شود هرگز در برابر فرهنگ بیگانه از خود مقاومتی نشان نخواهد داد. این است که «کم اعتماد به نفس» های دست پرورده آموزش و پرورش جدید، حالا نیز برای کسب درآمد و ورود به بازار کار دست به دامان تکنیک‌های هدفیابی، اعتماد به نفس و بازاریابی اروپایی و آمریکایی شده‌اند.

سخنی با مسئولان
نکته اساسی اینکه، اگر آموزش و پرورش جدید نتوانسته اعتماد به نفس صحیح و کارآمد را به فرزندان ما انتقال دهد دلیلی بر ترویج و اشائه «اعتماد به نفس» به سبک «کوئیلویی، رابینزی و راسلی» نمی‌شود. کما اینکه در مورد آموزش مسائل جنسی نیز نمی‌توان به دلیل آنکه مدارس ما آموزش‌های لازم را به کودکان نداده‌اند، فیلم‌های مستهجن آموزشی در این خصوص را با مجوز ارشاد در اختیار کودکان و نوجوانان قرار داد. در بازاریابی شبکه‌ای نیز به بهانه کسب و کار و درآمد زایی، آموزش و ترویج فرهنگ «خود برتر بینِ» زاده فلسفه اومانیستی غرب در میان خیل عظیم فارغ التحصیلان بیکار و ناموفقان بازار سنتی که در دوران رکود و تورم به آن رو آورده‌اند داده شده و از سوی مسئولان جمهوری اسلامی ایران نیز مجوز دریافت کرده است. این مجوزها درست است که جیب یک عده در بالای هرم را پر می‌کند اما به همان اندازه فرهنگ ایرانی – اسلامی را تضعیف می‌نماید. تا جایی که کتاب‌های پائولو کوئیلو، آنتونی رابینز و … جزو پرفروش‌ترین کتاب‌های سال می‌شوند، اما متسافانه یک کتاب یا حتی یک جزوه در شرح حدیث امام صادق (علیه السلام) درباره اعتماد به نفس توسط یک نویسنده ایرانی تألیف نمی‌شود. در بهترین حالت احتمالاً مسئولان در تشخیص مضرات سبک غربی اعتماد به نفس ضعیف هستند و یا نقاط قوت فرهنگ ایرانی اسلامی را نمی‌شناسند و در بدبینانه‌ترین صورت، آن‌ها نیز گرفتار همین اندیشه شده‌اند و سود فردی را بر منافع جامعه ترجیح داده‌اند.

 

بازاریابی شبکه‌ای به خصوص در سالهای اخیر که اقتصاد ایران با وضعیت رکود و بیکاری بیشتری مواجه شده طرفداران زیادی پیدا کرده است. فارغ التحصیلان دانشگاهی جویای کار که به روش های نوین کسب و کار نیز علاقه دارند و یا افرادی که در کسب و کار های فعلی خودشان موفق نبوده اند این روش درآمدی برایشان جذاب تر است. در عین حال این پدیده می تواند به اقتصاد کشور صدمات زیادی بزند و از آن بالاتر سبک زندگی را دچار لطمات جبران ناپذیری کند که در ادامه به برخی از آنها اشاره خواهد شد.

الف: برای آشنایی بیشتر با «بازاریابی شبکه‌ای» می توانید مطالبی از سایت های مختلف جستجو کنید و بخوانید، اما هیچ کدام از آن ها به اندازه آشنایی از نزدیک، رفتن به محیط این شرکت‌ها، حضور در جلسات جذب نیرو و صحبت با ارائه کننده‌های قوی، به شما در شناخت کسب و کار جدیدِ «نتورک مارکتینگ» کمک نمی کند.

خودشان می گویند هدفشان رساندن جنس با کیفیت بدون واسطه و با ارزان ترین قیمت به دست مصرف‌کننده نهایی است. مدل آنها برای این کار، بازاریابی دهان به دهان بازاریابان برای مشتری های بالقوه می باشد که اغلب از میان اقوام، خویشاوندان، دوستان و همکاران انتخاب می‌شوند. به اضافه آن‌که هر بازاریاب اگر نیروی جدیدی برای فروش اجناس به شرکت معرفی کند بخشی از ارزش خرید او را هم به جیب می‌زند و به این ترتیب یک بازاریاب شبکه ای به دو صورت درآمد کسب می کند:
۱- از فروش جنس به مشتری ۲- درصدی از ارزش فروش افراد زیرمجموعه خودش.

از نظر اقتصادی ذکر ۲ نکته اصلی حائز اهمیت است:
۱- این روش برای کشور هایی که سیستم تولید رشد یافته داشته باشند به صرفه تر است که به اصطلاح مرحله تولید نیازهای اساسی و پایه جامعه در داخل آن کشور به سطح قابل قبولی رسیده باشد. چراکه این روش، یک سیستم توزیع محصول است و اگر قدرت تامین محصول در داخل وجود نداشته باشد بازاریابان شبکه ای ناچار باید محصولات خارجی را وارد سبد کالایی خودشان بکنند. در این صورت برند خارجی تقویت شده و سود کار بازاریابان ایرانی تماما به جیب شرکت های تولیدی خارجی سرازیر می شود. چه اینکه بسیاری از محصولات اصلی این شرکت ها در حال حاضر محصولات آرایشی و بهداشتی است که موید این ادعا می باشد.

۲- در خصوص کیفیت نیز که از اصلی ترین شعارهای «شبکه ای» ها است، هیچ استاندارد معینی برای آنکه ملاک و معیار کیفیت قرار بگیرد وجود ندارد و صرفا بر اساس سلیقه شرکت ها و «دبیرخانه کمیته نظارت» انتخاب می شود. به این معنا که نقصی در سیستم تعیین کیفیت وجود دارد . آن این که می توان گفت کیفیت را «اراده مشتری» تعیین می کند نه «کیفیت واقعی کالا». اشکال این روش آن جا است که اراده مشتری تحت تاثیر تبلیغات و عملیات روانی فروشنده قرار دارد و از این رو اراده شتری همان اراده فروشنده است. چرا که در بازاریابی شبکه‌ای انواع اجناس قابل فروش محدود است و بازاریابان موظفند مصرف‌کننده را از طریق تبلیغات زبانی مصرف مجاب به استفاده از کالاهای شرکت کنند. به همین سبب ادعای با کیفیت ترین محصول مورد خدشه می باشد.

جدای از مسئله اقتصادی، بحث بسیار مهمتری به نام «سرمایه اجتماعی» در خصوص بازاریابی شبکه‌ای مغفول است که به سبک زندگی اجتماعی و فرهنگ ما آسیب جدی و جبران ناپذیری وارد می سازد. حتی اگر موانع اقتصادی در این روش به نوعی حل و فصل شوند، این ضعف اساسی لاینحل باقی خواهد ماند. می توان گفت نسبت «سرمایه اجتماعی» برای «بازاریابی شبکه‌ای» نسبت «سوخت» است برای «خودرو». همانطور که خودرو برای طی مسیر نیازمند بنزین است، برای رسیدن به موفقیت در شیوه بازاریابی شبکه‌ای، نیاز به هزینه کردن از سرمایه اجتماعی است.

سرمایه اجتماعی یا «Social Capital» مجموعه ارتباطات اجتماعی هر فرد است که از دوران کودکی تا بزرگسالی شکل می گیرد و در بردارنده رابطه عاطفی، خویشاوندی و دوستی می باشد. درخت «سرمایه اجتماعی» در اولین سالهای زندگی هر انسان، در اولین برخورد با اولین کودک در حین بازی در پارک جوانه می زند، با ورود به مدرسه و سپس دانشگاه شاخ و برگ می گیرد، در جوانی و با ورود به بازار کار شکوفا می شود و بار می دهد و در نهایت در میانسالی و پیری به بالاترین حد میوه دهی می رسد و در همه عمر قابل اتکا ترین نیرو برای عبور از موانع و مشکلات زندگی است.

این ارتباطات از آن جهت «سرمایه» محسوب می شود که در خانواده و جامعه اعتماد و اعتبار به همراه دارد. تصور کنید نظر شما درباره کیفیت یک محصول آرایشی و بهداشتی مثل کرم «ضد آفتاب» برای خانواده و دوستانتان از چنان اعتباری برخوردار است که آنها را مجاب به استفاده و خرید آن می کند. به این اعتبار «سرمایه اجتماعی» می گوییم.

سرمایه اجتماعی در بازاریابی شبکه ای نقش حیاتی ایفا می کند. همانطور که در قسمت اقتصادی گفته شد، به جهت آنکه تعیین کیفیت کالا در «نتورک مارکتینگ» ساز و کار معین و مستقل از سود ندارد و کیفیت هر محصول بنا به اراده فروشنده (شرکت بازاریابی) می تواند در نظر مشتری مثبت جلوه داده شود و از طرفی مشتری ها اغلب از خویشاوندان، نزدیکان و دوستان بازاریاب‌ها می باشند، می توان گفت سرمایه اجتماعی آنها در معرض خطر است. چراکه اگر شرکت اراده کند تا محصول بی کیفیتی را به فروش برساند، بازاریاب ها مجبور خواهند شد آن محصول را در نظر مشتریان خود با کیفیت جلوه دهند.

از طرف دیگر مصرف‌کننده به دلیل رابطه خویشاوندی و عاطفی که با «بازاریاب شبکه ای» دارد به او اعتماد کرده و محصول را خریداری می کند. به این ترتیب در دفعات متعدد رابطه عاطفی-اجتماعی دوستی-خویشاوندی تبدیل به رابطه اقتصادی-اجتماعی فروشنده-خریدار می شود. نتیجه آنکه کم کم بازاریاب به مشتری های خود به چشم سکه می نگرد و مشتری نیز از هر رفتار و صحبت بازاریاب احساس بازاریابی و فروشندگی می کند.

پس از مدتی، فروش محصولات دیگر جذابیت و سود آنچنانی برای بازاریابان ندارد و بدین ترتیب وارد فاز بعدی شبکه یعنی مجموعه سازی و جذب نیرو برای شرکت متبوع می‌شوند. بنابراین تلاش اعضای شرکت های بازاریابی شبکه ای پس از مدتی به سمت جذب نیروهای جدید از مجموعه خانواده، آشنایان و دوستان و احتمالا همکاران سوق داده می شود. این کار با آموزش تکنیک های «مجموعه سازی» در کلاس های آموزشی متعدد با بروز ترین متود های روانشناسی انجام می شود.

برخی تکنیک های عملیات روانی از قبیل «تکرار»، «اصرار»، «القای ترس از فقر»، «تصویر سازی رویایی»، «القای ناامیدی از روش های کسب و کار رایج»، «القای هیجانات کاذب» و «ایجاد انگیزه توهمی» به کار گرفته می شود تا دامنه شبکه روز به روز گسترده تر شود. به دلیل آنکه سود حاصل از عضو گیری جدید و مجموعه سازی آنچنان انگیزه بخش است که افراد چشم بر روی «سرمایه اجتماعی» خود بسته و حاضر می‌شوند پس انداز دوران کودکی، نوجوانی و جوانی خود را قربانی رویاها و آرزوهایی کنند که تنها بر روی کاغذ ترسیم شده و در میتینگ ها شنیده شده اند. دریغ از آنکه بزرگترین سرمایه آنها یعنی اعتماد و اعتبار شان در حال از دست رفتن است، سرمایه ای که به چون رفت دیگر قابل بازآوری نیست زیرا عمر رفته بر نخواهد گشت.


مقاله بازاریابی شبکه‌ای و اعتماد به نفس «کوئیلو» ای

 

شبکه های اجتماعی

تجارت الکترونیک

رئیس پلیس فتا گلستان با اشاره به اینکه جهل به قانون رافع مسئولیت نیست، از کاربران خواست ضمن مطالعه و مدنظر قرار دادن این...
همراه بانک جعلی

جاسوسی سایبری

وکیل جرایم فضای سایبری تهران

نخست وزیر رژیم صهیونیستی در تازه‌ترین اظهارات خود بار دیگر ضمن تکرار مواضع ضد ایرانی‌اش گفت که ایران روزانه، پایگاه‌های اسراییل را مورد حملات...
bigtheme