Blog صفحه 283

 

انتشار گزارش نفود هکرهای ایرانی به رایانه های مقامات آمریکایی، انگلیسی و صهیونیستی و تائید آن از سوی مقامات ایالات متحده موجب شد تا حدودی هیاهوی ایجاد شده در مورد برتر بودن آمریکائی ها در انجام عملیات های سایبر فروکش کند.

گزارش منتشر شده از این قرار بود که موسسه امنیتی “آیسایت پارتنرز” اعلام کرد هکرهای ایرانی در سالهای اخیر با کمک حسابهای کاربری جعلی در شبکه های اجتماعی و وب سایتهای خبری جعلی٬ از مقامات نظامی و سیاسی اسرائیل، آمریکا و سایر کشورها جاسوسی کرده اند.

بر اساس اعلام این شرکت امنیتی، یکی از فرماندهان نیروی دریایی آمریکا٬ قانون گذاران و سفرای ایالات متحده٬ اعضای لابی آمریکا-اسرائیل (آیپک) و برخی شخصیتهای بریتانیایی، سعودی٬ سوری٬ عراقی و افغان از جمله افرادی هستند که از سوی هکرهای ایرانی هدف قرار گرفته اند.

این موسسه امنیتی نام افرادی را که هدف هکرها قرار گرفته اند منتشر نکرده و درباره اینکه چه نوع اطلاعاتی از این افراد ربوده شده نیز توضیحی نداده، اما عنوان داشته که هکرهای ایرانی به دنبال نفوذ به شبکه های دولتی و شرکتها و آلوده کردن برخی شبکه ها به بدافزار بوده اند.

بر اساس اعلام آیسایت پارتنرز، که مقر آن در شهر دالاس تگزاس است٬ این عملیات از سال ۲۰۱۱ میلادی آغاز شده و این هکرها در این مدت توانسته اند با استفاده از ۱۴ شخصیت جعلی خود با بیش از دو هزار نفر در فضای مجازی ارتباط برقرار کنند.

برخی کارشناسان آمریکایی در این میان اعلام می کنند که ایران برای گرفتن انتقام ماجرای استاکس نت دست به این عملیات زده است.

استاکس نام یک کرم رایانه ای بود که در سال ۱۳۸۹ پس از نفوذ به سیستم های ایران موجب بروز مشکلاتی گردید. در آن زمان اعللام شد که این کرم با همکاری آمریکا و اسرائیل تولید شده و هدف آن ایجاد اخلال در برنامه هسته ای صلح آمیز ایران بوده است.

البته در آن زمان شرکت آلمانی “رالف لانگر” فرضیه دیگری را مطرح کرده و عنوان داشت که ممکن است این ویروس توسط دانشمندان روسی فعال در نیروگاه بوشهر وارد رایانه های ایران شده باشد تا در راه اندازی این نیروگاه خلل ایجاد شده، حضور روس ها در بوشهر تمدید شده و به این ترتیب روس ها سود بیشتری عایدشان شود.

در این میان اما گزارش نفوذ هکرهای ایرانی به رایانه های رژیم صهیونیستی و انگلیس در حالی منتشر شد که از یک سال قبل و بواسطه افشاگری های “ادوارد اسنودن” از ماموران سابق آژانس امنیت ملی آمریکا (نهادی که ۱۶ سازمان اطلاعاتی ایالات متحده را در بر می گیرد) اغلب مردم جهان فکر می کردند در عملیات های سایبری و نفوذ به رایانه ها و جمع آوری اطلاعات این آمریکاست که حرف اول را در دنیا می زند.

نحوه پوشش افشاگری های اسنودن از سوی رسانه های غربی به گونه ای بود که این طرز فکر به خوانندگان و شنوندگان منتقل می گردید که آمریکا می تواند به راحتی و بدون اینکه کسی مزاحم جاسوسان آن شود به هر تلفن همراه و یا رایانه ای در جهان سرک بکشد و از اطلاعات موجود در وسایل کپی برداری کند.

البته گزارش هایی نیز در مورد جاسوسی سایبر چین و روسیه از آمریکا منتشر می شد، اما نحوه پوشش اخبار همواره به گونه ای بود که بازهم اینطور به نظر می رسید که قدرت و توانائی جاسوسان آمریکایی در این حوزه بیش از سایر کشورهاست.

نفوذ هکرهای ایرانی به رایانه های مقامات و برخی از نهادهای آمریکایی در حالی انجام گرفت که واشنگتن در سال ۲۰۱۰ میلادی با صرف هزینه ای گزاف واحد جلوگیری از عملیات های سایبری را راه اندازی کرده است.
انجام چنین عملیات هایی از سوی کشورهایی همانند ایران که همواره تلاش می شود از آنها به عنوان کشورهایی عقب افتاده در غرب یاد شود نشان می دهد که سیاست گذاران غربی در استراتژی های خود دچار اشتباهاتی شده اند.

هنگامی که استاکس نت به رایانه ها ایران نفوذ کرد، پس از مدتی اعلام شد که مهندسین ایرانی توانسته اند این کرم را مهار کنند و آسیب هایی که از طریق این ویروس به جمهوری اسلامی وارد شده چندان چشمگیر نیستند که البته این موضوع نیز حکایت از توان بالای دانشمندان کشورمان داشت.

در همین رابطه در سال ۱۳۹۱ رویترز در گزارشی نوشت: دو سال پس از حمله ویروس استاکس نت به تاسیسات هسته ای ایران، حملات سایبری این کشور برای مقابله با دشمنان خود افزایش چشمگیری داشته است و با وجود آنکه اثبات قطعی حمله سایبری به یک کشور کار دشواری است، اما مقامات امنیتی غیردولتی و دولتی غربی ادعا کردند که مدارکی دال بر افزایش چنین حملاتی از سوی جمهوری اسلامی ایران دارند.

رویترز در ادامه بدون ارائه دلایل قابل قبولی مدعی شده بود: حمله سایبری به وب سایت چند بانک آمریکایی و حمله به شرکت نفتی سعودی “آرامکو” که ۳۰ هزار کامپیوتر را دچار مشکل کرد، از جمله دلایل محکم برای اثبات افزایش حملات سایبری ایران است

 

مطابق تعریف قانون گذار داخلی در قانون تجارت الکترونیکی، امضای الکترونیکی عبارت است از “هر نوع علامت منضم شده یا به نحو منطقی متصل شده به داده پیام که برای شناسایی امضاکننده داده پیام مورد استفاده قرار می گیرد”. این تعریف تا حد زیادی برگرفته از  تعریف قانون Federal E-SIGN Act  ایالات متحده امریکا در سال  ۲۰۰۰ است که امضای الکترونیکی را صدا، علامت یا فرآیندی الکترونیکی می داند که منضم یا به نحو منطقی به یک قرارداد یا هر نوشته دیگری متصل شده و توسط  شخص به منظور امضای یک نوشته صورت می پذیرد.

اما بند الف ماده ۲ قانون نمونه کمیسیون حقوق تجارت بین الملل سازمان ملل متحد ( آنسیترال) در خصوص امضاهای الکترونیکی (۲۰۰۱) تعریف جامع تری را به دست داده است.مطابق این قانون :

“امضای الکترونیکی عبارت است از داده های الکترونیکی موجود در یک داده پیام، منضم شده به آن یا داده های الکترونیکی که به صورت منطقی به یک داده پیام متصل اند و  از آن می توان برای شناسایی امضا کننده مرتبط با داده پیام استفاده کرد و تایید وی در خصوص  اطلاعات موجود در داده پیام را نشان داد”

همان گونه که از تعاریف فوق بر می آید امضای الکترونیکی می تواند به سادگی ِ  یک اسم تایپ شده یا تصویر دیجیتالی شده ی یک امضای دست نویس باشد.اما بالطبع هنگامی که مسئله حفظ یکپارچگی و امنیت پیش می آید ، امضاهای الکترونیکی مشکل ساز می شوند؛ چون هیچ مانعی بر سر راه یک شخص در تایپ کردن نام شخص دیگر وجود ندارد.از همین رو امضای الکترونیکی که اقدامات امنیتی اضافی را به همراه نداشته باشد (آن چنان که امضاهای دیجیتال در بر دارند) نوعی امضای نامطمئن[۱] محسوب می شوند.

از همین جاست که ضرورت مفهوم امضای مطمئن رخ می نمایاند.در واقع داده پیام با استفاده از این نوع امضای الکترونیکی که به «امضای الکترونیکی مطمئن» یا « برتر» یا « پیشرفته» موسوم است اعتباری در حد اسناد رسمی پیدا می کند.

قانون گذار ایرانی در بند «ک» ماده ۲ قانون تجارت الکترونیکی با ارجاع مسئله به ماده ۱۰ همان قانون، چهار شرط را برای امضای الکترونیکی مطمئن بر می شمارد:

۱-    نسبت به امضا کننده منحصر به فرد باشد.

۲-    هویت امضاکننده ی داده پیام را معلوم نماید.

۳-    به وسیله امضا کننده و یا تحت اراده انحصاری وی صادر شده باشد.

۴-    به نحوی به یک داده پیام متصل شود که هر تغییری در آن داده پیام قابل تشخیص و کشف باشد.

سپس در ادامه و در فصل دوم قانون به ارزش اثباتی و آثار امضای الکترونیکی مطمئن می پردازد و –چنانکه در بالا گفته شد –  در ماده ۱۴و ۱۵ داده پیام هایی را که به طریق مطمئن ایجاد و نگهداری شده اند ، در حکم سند معتبر و قابل استناد در مراجع قضایی و حقوقی می داند و انکار  و تردید را نسبت به داده پیام مطمئن و امضای مطمئن غیر مسموع می انگارد.

سایبرلا - حقوق فضای سایبری
 

آیا می­‌خواهید به دیگران اجازه استفاده و بازنشر عکس­‌هایی که گرفته‌­اید را بدهید اما نمی­‌خواهید شرکت­‌ها اجازه فروش آن­ها را داشته‌­باشند؟
آیا در پی دسترسی به محتوای کلاس‌­های درس بهترین دانشگاه­‌‌های دنیا هستید؟
آیا می­‌خواهید خوانندگان وبلاگتان مطالب شما را هم­‌خوان کنند اما لااقل ملزم به رعایت حق نام شما بر نوشته‌­هایتان باشند؟
آیا به دنبال آهنگی هستید که بتوانید بدون پرداخت حق تالیف آن را به شکل جدیدی تنظیم کرده و ارائه کنید؟

اگر پاسختان به یکی از سوالات بالا مثبت است یا به جای علامت معروف C  در یک دایره که نشان می­دهد «کلیه حقوق برای مولف محفوظ است»، دو حرف C را در یک دایره دیده‌­اید و چیزی درباره آن نمی‌­دانید، پیشنهاد می­‌کنیم این مطلب در مورد creative commons  یا مشترکات مبتکرانه را تا انتها بخوانید.

ایده دسترسی جهانی به منابع علمی، آموزشی و فرهنگی از طریق توسعه و فراگیر شدن شبکه جهانی اینترنت میسر شده‌­است اما نظام­‌های حقوقی و اجتماعی ما به سادگی مجوز عملی شدن این ایده را نخواهند داد. نظام حمایتی کپی‌­رایت مدت‌­ها پیش از ظهور اینترنت شکل گرفته‌­است. مطابق اصول نظام کپی­‌رایت تقریبا تمام کارهایی که در اینترنت انجام می­‌دهیم از بازنشر یک مطلب گرفته تا بارگذاری آن روی یک وب­سایت و یا اصلاح و ویرایش کدهای یک برنامه رایانه­ای همگی نیازمند کسب اجازه قبلی از پدیدآورنده اثر هستند. برای نیل به چشم­‌انداز دسترسی جهانی به منابع موجود در اینترنت، نهادی باید یک زیرساخت استاندارد، عمومی و رایگان برای ایجاد تعادل میان واقعیت­‌های اینترنت و واقعیات نظام حقوقی کپی­‌رایت پیش­‌بینی و ارائه نماید. این نهاد سازمان مشترکات مبتکرانه است.

«مشترکات مبتکرانه» یک سازمان غیرانتفاعی است که  بازنشر و استفاده از خلاقیت و دانش را از طریق ابزارهای قانونی ممکن می­‌سازد.مشترکات عمومی مجموعه آثاری هستند که عموم می­توانند در فضای مجازی آزادانه و به طور قانونی از آن­ها استفاده کرده، به اشتراک گذاشته یا آن­ها را برای خلق یک اثر جدید باهم ترکیب کنند. ماموریت این سازمان توسعه و حمایت از زیرساخت­های فنی و قانونی است که ابداع و نوآوری در فضای دیجیتال را به حداکثر برساند و دسترسی جهانی به منابع آموزشی و پژوهشی را تسهیل نماید.

 

خدمات موسسه در قالب مشاوره و آموزش:
• برگزاري سمينارهاي علمي و کارگاه هاي آموزشي آزاد
• حقوق سایبری
• جرایم رایانه ای
• تجارت الکترونیک
• و غیره
• ارائه خدمات حقوقي به شرکت هاي دانش بنيان و پارک هاي علم و فناوري و دانشگاه ها و مراکز آموزش عالي
• انجام مطالعات و تحقيقات، مشاوره و تهيه طرح هاي قانوني براي شرکت ها و سازمانهاي طرف قرارداد
• ثبت اختراع و علائم تجاري،مشاوره در خصوص تجاري سازي طرح ها و پروژه ها

حقوق تخصصی فناوری اطلاعات

 حقوق تخصصی فضای مجازی و سایبری


موسسه توسعه حقوق فناوری اطلاعات و ارتباطات برهان

تلفن موسسه : 88610340

فکس موسسه : 88605139

موبایل جهت هماهنگی جلسات حضوری : 09120136257

web : www.cyberlaw.ir

Email : info @ cyberlaw.ir

 

سایبرلا,وکیل جرایم فضای سایبری
 

خدمات موسسه در قالب مشاوره و آموزش به شرکت های فعال در صنعت ICT کشور:
• ارائه خدمات مشاوره حقوقي به شرکت هاي طرف قرارداد بصورت مستمر در حوزه هاي مختلف حقوقي
• ارائه خدمات حقوقي به شرکت هاي دانش بنيان و پارک هاي علم و فناوري و دانشگاه ها و مراکز آموزش عالي
• انجام مطالعات و تحقيقات، مشاوره و تهيه طرح هاي قانوني براي شرکت ها و سازمانهاي طرف قرارداد
• ثبت اختراع و علائم تجاري،مشاوره در خصوص تجاري سازي طرح ها و پروژه ها
• قبول تشکيل جلسه مشاوره در خصوص: روش دفاع در جلسه دادگاه، روش تنظيم دادخواست و لايحه و روش تنظيم قرارداد
• برگزاري سمينارهاي علمي و کارگاه هاي آموزشي آزاد

حقوق تخصصی فناوری اطلاعات

 حقوق تخصصی فضای مجازی و سایبری


موسسه توسعه حقوق فناوری اطلاعات و ارتباطات برهان

تلفن موسسه : 88610340

فکس موسسه: 77681684

تلفن برای تعیین وقت جلسات حضوری: 09120136257

 

web : www.cyberlaw.ir

Email : info @ cyberlaw.ir

 

 

خدمات موسسه در حوزه قراردادها:
• تنظیم انواع قراردادهای حقوقی و فنی
• تنظیم قراردادهای مالی و معاملاتی (اعم از تجاری و غیرتجاری)، قراردادهای انتقال تکنولوژی و لیسانس، تنظیم قراردادهای مدنی و متون حقوقی
• ارائه مشاوره حقوقی در خصوص قراردادها به شرکت ها بصورت مستمر

حقوق تخصصی فناوری اطلاعات

 حقوق تخصصی فضای مجازی و سایبری


موسسه توسعه حقوق فناوری اطلاعات و ارتباطات برهان

تلفن موسسه : 88610340

فکس موسسه: 77681684

تلفن برای تعیین وقت جلسات حضوری: 09120136257

 

web : www.cyberlaw.ir

Email : info @ cyberlaw.ir

 

 

خدمات موسسه در قالب وکالت قانونی:
• انجام کلیه فعاليت هاي حقوقي و وكالت و داوري وحل و فصل دعاوي،
• پذیرش دعاوی حقوقی و کیفری و وکالت تخصصی در حوزه جرایم رایانه ای – جرایم اینترنتی – جرایم سایبری

• وکالت دعاوي حقوقي و کيفري در حوزه حقوق سایبری، تجارت الکترونیک، جرایم رایانه ای و غیره
• وکالت دعاوي حقوقي و کيفري، دعاوي ملکي، منابع طبيعي، ‌زمين شهري،‌ اسناد تجاري،، کلاهبرداري، ديوان عدالت اداري، امور مالياتي
• تنظيم اظهارنامه قضائي، تنظيم شکايت کيفري، تنظيم دادخواست، تنظيم لوايح دفاعي، واخواهي و تجديدنظر خواهي، تنظيم قرارداد مالي و معاملاتي (اعم از تجاري و غيرتجاري)، تنظيم قرارداد مدني، تنظيم متون حقوقي
• توسعه امر داوري با رويکرد کاهش رسيدگي هاي قضائي از طريق داوري و وکالت در هيئت هاي داوري تخصصي و نيز تحقيقات و پژوهش هاي مربوط به موضوعات داوري در سطوح داخلي و بين المللي
• ارائه خدمات مشاوره حقوقي به شرکت هاي طرف قرارداد بصورت مستمر در حوزه هاي مختلف حقوقي
• انجام مطالعات و تحقيقات و تهيه طرح هاي قانوني براي شرکت ها و سازمانهاي طرف قرارداد
• ارائه خدمات حقوقي به شرکت هاي دانش بنيان و پارک هاي علم و فناوري و دانشگاه ها و مراکز آموزش عالي
• ثبت اختراع و علائم تجاري،مشاوره در خصوص تجاري سازي طرح ها و پروژه ها
• برگزاري سمينارهاي علمي و کارگاه هاي آموزشي آزاد
• قبول تشکيل جلسه مشاوره در خصوص: روش دفاع در جلسه دادگاه، روش تنظيم دادخواست و لايحه و روش تنظيم قرارداد

  • وکیل جرایم رایانه ای
  • وکیل جرایم اینترنتی
  • وکیل جرایم سایبری

حقوق تخصصی فناوری اطلاعات

 حقوق تخصصی فضای مجازی و سایبری


موسسه توسعه حقوق فناوری اطلاعات و ارتباطات برهان

تلفن موسسه : 88610340

فکس موسسه: 77681684

تلفن برای تعیین وقت جلسات حضوری: 09120136257

 

web : www.cyberlaw.ir

Email : info @ cyberlaw.ir

 

سایبرلا - حقوق فضای سایبری
 

حق نشر، حقّ تکثیر یا کپی رایت (به انگلیسی: Copyright)، مجموعه‌ای از حقوق انحصاری است که به ناشر یا پدیدآورندهٔ یک اثر اصل و منحصربه‌فرد تعلق می‌گیرد که شامل حقوقی از قبیل نشر، تکثیر و الگوبرداری از اثر می باشد. در بیشتر حوزه‌های قضایی، حق نشر از آغاز پدیدآمدن یک اثر به آن تعلق می‌گیرد و نیازی به ثبت اثر نیست. اما در برخی از نظام های حقوقی تنها از آثار ثبت شده حمایت قانونی می گردد.

کپی رایت (حق تکثیر) برگرفته از پیمان برن برای حمایت از دارایی علمی، ادبی و هنری است. پیمان برن تاکنون بارها مورد تجدید نظر قرار گرفته و از سال 1967 مدیریت آن بر عهده سازمان جهانی حمایت از حقوق مالکیت معنوی (WIPO) قرار گرفته است.

 

فناوری اطلاعات و ارتباطات (به اختصار فاوا) (به انگلیسی: Information and communication technologies، به اختصار ICT) عبارتی کلی در برگیرندهٔ تمام فناوری‌های پیشرفتهٔ نحوهٔ ارتباط و انتقال داده‌ها در سامانه‌های ارتباطی است. این سامانه می‌تواند یک شبکهٔ مخابراتی، چندین کامپیوتر مرتبط با هم و متصل به شبکهٔ مخابراتی، اینترنت و همچنین برنامه‌های استفاده شده در آنها باشد.

 

در یک تعریف کلی از حریم خصوصی می توان گفت اگر فرد بتواند دسترسی به امری را در کنترل خودش داشته باشد به آن حریم خصوصی گویند.
حریم خصوصی یعنی یک فرد یا گروه بتواند خود و یا اطلاعات مربوط به خود را مجزا کند و در نتیجه بتواند خود و یا اطلاعاتش را با انتخاب خویش در برابر دیگران آشکار کند. مرزها و محتوای آنچه خصوصی قلمداد می‌شود در میان فرهنگ‌ها و اشخاص متفاوت است، اما چارچوب اصلی آنها مشترک است. حریم خصوصی گاه مربوط به ناشناس بودن، یعنی تمایل به گمنامی یا دور ماندن از عرصه عمومی است.
انواع مختلف حریم خصوصی اقتصادی، حریم خصوصی پزشکی، حریم خصوصی در اینترنت و حریم خصوصی اطلاعات در نظر گرفته می‌شوند. درجهٔ خصوصی بودن اطلاعات بستگی دارد به اینکه عموم چگونه این اطلاعات را دریافت و با آن برخورد خواهند کرد که به نوبهٔ خود وابسته‌ به شرایط زمان و مکان است.

شبکه های اجتماعی

تجارت الکترونیک

مالکیت فکری و کپی رایت نرم افزارها (حقوق نرم افزارهای رایانه ای)

سایبرلا؛ سازمان نظام صنفی رایانه ای استان تهران، روز چهارشنبه 3 بهمن‌ماه از ساعت ۹ تا ۱۲ سمینار " مالکیت فکری و کپی رایت...
همراه بانک جعلی

جاسوسی سایبری

دولت ترامپ، شرکت‌های آمریکا را برای حفاظت از اسرار تجاری در برابر هکرهای خارجی( پیروی چند مورد جاسوسی اقتصادی افراد و شرکت‌ها برای چین)...
bigtheme